Wydatki na obsługę rady nadzorczej są kosztem

Rada nadzorcza sprawuje stały nadzór nad działalnością spółki, m.in. ocenia sprawozdania zarówno co do ich zgodności z księgami i dokumentami, jak i ze stanem faktycznym. Ocenia również wnioski zarządu dotyczące podziału zysku albo pokrycia straty (zob. art. 382 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=0878F97C9B855869DA1A3F9BAD45E3AB?id=133014]kodeksu spółek handlowych[/link]).

Co do zasady więc wszystkie koszty związane z obsługą rady nadzorczej, które pozwalają realizować jej funkcje, mogą zwiększyć koszty podatkowe. Dotyczy to zarówno wydatków związanych z wykorzystaniem samochodu firmowego, jak i na drobne posiłki w trakcie posiedzeń rady nadzorczej. To samo odnosi się także do wydatków na posiłki serwowane w trakcie posiedzeń walnego zgromadzenia akcjonariuszy.

[srodtytul]Niektórych wydatków nie odliczymy[/srodtytul]

Kosztami uzyskania przychodów, w myśl [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=3EC0892953EAF58605FEE453B6E7CBF6?id=115893]ustawy o CIT[/link], są wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1.

Wydatki związane z funkcjonowaniem organów spółki (w tym rady nadzorczej czy walnego zgromadzenia akcjonariuszy) są kosztami poniesionymi w celu zachowania, ewentualnie zabezpieczenia źródła przychodów.

Warto jednak pamiętać, że na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 38a ustawy o CIT nie uznaje się za koszty wydatków na rzecz osób wchodzących w skład rad nadzorczych, komisji rewizyjnych lub organów stanowiących osób prawnych, z wyjątkiem wynagrodzeń wypłacanych z tytułu pełnionych funkcji.

Kosztów podatkowych nie zwiększą również wydatki związane z jednostronnymi świadczeniami na rzecz udziałowców (akcjonariuszy). Zakazuje tego art. 16 ust. 1 pkt 38 ustawy o CIT.

Zatem [b]nie są kosztem wydatki poniesione bezpośrednio na rzecz członków rady nadzorczej oraz będące jednostronnymi świadczeniami na rzecz poszczególnych akcjonariuszy.[/b]

[srodtytul]Przewozy i poczęstunek[/srodtytul]

[b]Wyłączenie to nie dotyczy jednak kosztów obsługi rady nadzorczej i walnego zgromadzenia akcjonariuszy.[/b]

To oznacza, że jeśli np. spółka wykorzystuje samochód firmowy do przewozu członków rady nadzorczej na budowę (gdzie sprawdzają postęp robót), wydatki na ten cel mogą być kosztami podatkowymi.

Mają bowiem związek z zapewnieniem realizacji funkcji nadzorczych i tym samym nie można ich uznać za ponoszone na rzecz tych osób, tylko za związane z funkcjonowaniem rady.

Podobnie będzie z wydatkami, jakie spółka ponosi na drobny poczęstunek dla członków rady nadzorczej czy walnego zgromadzenia akcjonariuszy w trakcie posiedzeń.

Nie są one przysporzeniem majątkowym tych osób. Nie można ich uznać za jednostronne świadczenia na rzecz poszczególnych osób, skoro są związane z funkcjonowaniem organów poprzez zapewnienie właściwych warunków pracy i tym samym sprawnego przeprowadzenia posiedzeń.

Potwierdzają to interpretacje organów podatkowych >patrz ramka.

[srodtytul]O reprezentacji nie ma mowy [/srodtytul]

Wydatki na drobny poczęstunek w trakcie posiedzeń rady nie są również kosztami reprezentacji, których cechą jest to, że są skierowane na zewnątrz (na inne podmioty).

W myśl art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT nie zalicza się do kosztów podatkowych wydatków na reprezentację, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności i napojów, w tym alkoholowych.

Według definicji słownikowej pojęcie reprezentacji oznacza okazałość, wystawność, wytworność w czyimś sposobie życia, związaną ze stanowiskiem, pozycją społeczną („Słownik języka polskiego”, Wydawnictwo PWN, Warszawa 2003).

Niemające znamion wystawności wydatki na poczęstunek w trakcie posiedzeń rad nadzorczych czy walnego zgromadzenia akcjonariuszy mają na celu zapewnienie warunków do ich sprawnego przeprowadzenia i w konsekwencji przyczynienie się do lepszego wypełnienia funkcji tych organów.

Jest to główny cel tych wydatków (a nie wykreowanie czy utrwalenie pozytywnego wizerunku spółki, jak przy reprezentacji). Dlatego nie można ich uznać za reprezentacyjne, tym bardziej że nie są skierowane na zewnątrz, do kontrahentów spółki.

[ramka][b]Korzystne stanowisko fiskusa[/b]