To samo dotyczy sytuacji, gdy do powstania szkody przyczyniła się inna osoba.
Mówi o tym art. 117 § 1 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=B5E347C50E4D2860978BAD3D891C7A48?n=1&id=76037&wid=337521]kodeksu pracy[/link] Inną osobą jest zarówno inny pracownik, jak i osoba niezatrudniona u pracodawcy.
Pracownik nie ponosi ryzyka związanego z działalnością pracodawcy, a w szczególności nie odpowiada za szkodę wynikłą w związku z działaniem w granicach dopuszczalnego ryzyka. Takie szkody nie mogą obciążać pracownika. Jeżeli podwładny zawinił jedynie część szkody, to tylko w tym zakresie ponosi odpowiedzialność materialną.
Przyczynienie się pracodawcy do powstania szkody może być brane pod uwagę dopiero po ustaleniu wysokości szkody. W sytuacji gdy możliwość ustalenia istnienia szkody jest wyłączona, nie można pracodawcy ani innej osobie przypisać przyczynienia się do powstania szkody.
Jest to zgodne z [b]wyrokiem SN z 4 maja 1979 r. (IV PR 92/79)[/b].
