SPÓŁKA KOMANDYTOWA
W świetle art. 123 § 1 k.s.h. komandytariusz uczestniczy w zysku spółki komandytowej proporcjonalnie do rzeczywiście wniesionego wkładu >patrz przykład 11.
Przykład 11
Pani Manuela (komandytariusz) faktycznie wniosła do spółki tytułem wkładu 10 tys. zł, komplementariusze, tj. panie: Nadia i Laura odpowiednio: 20 tys. zł i 30 tys. zł. Na koniec 2015 r. spółka wypracowała zysk 100 tys. zł. Kwota 10 tys. zł stanowi ok.17 proc. wszystkich wkładów, stąd pani Manueli – tytułem wypłaty części zysku – należy się po zaokrągleniu 17 tys. zł (17 proc. ze 100 tys. zł).
Z tego wynika, że im większy jest wkład, tym większy jest zakres udziału komandytariusza w profitach. Cytowany przepis ma wyłącznie dyspozytywny charakter, co oznacza, że umowa może odmiennie regulować tę kwestię >patrz przykład 12. W pierwszej kolejności ustala się wartość wkładów rzeczywiście wniesionych przez komandytariusza w stosunku do wszystkich wkładów. Uzyskana w ten sposób proporcja pozwala na ustalenie, jaka część profitów przypada temu uczestnikowi podmiotu. Przy czym, jeżeli kontrakt spółki nie stanowi inaczej, zysk przypadający temu wspólnikowi za dany rok obrotowy przeznacza się w pierwszej kolejności na wyrównanie jego wkładów rzeczywiście wniesionych do podmiotu w stosunku do wartości tych umówionych >patrz przykład 13.
Przykład 12
Zgodnie z umową spółki komandytowej komandytariusz uczestniczy w 20 proc. w osiągniętym przez nią w roku obrotowym zysku. Jeżeli podmiot wypracował w 2015 r. zysk 30 tys. zł, to pani Donata (komandytariusz) może domagać się wypłaty 6 tys. zł (20 proc. z 30 tys. zł). W opisanym przypadku wyłączona jest zasada ustalania partycypacji komandytariusza w zysku spółki proporcjonalnie do rzeczywiście wniesionego przez niego wkładu. Taka sytuacja jest dopuszczalna.
Przykład 13
Pani Izabela (komandytariusz) rzeczywiście wniosła do spółki tytułem wkładu 3 tys. zł, w umowie natomiast zadeklarowała wkład 7 tys. zł. W umowie znalazło się też postanowienie, w świetle którego każdy komandytariusz zobowiązany jest przeznaczać jedna trzecią z przysługującej mu części zysku osiągniętego przez spółkę w roku obrotowym w celu uzupełnienia deklarowanego wkładu. Do wypłaty, po wyliczeniu zysku wypracowanego przez spółkę w 2015 r., przeznaczono dla pani Izabeli 9 tys. zł. Zgodnie z przytoczonym zapisem, na poczet deklarowanego wkładu pani Izabeli należy przeznaczyć 3 tys. zł (wtedy jej wkład rzeczywisty wyniesie 6 tys. zł), sumą 6 tys. zł może swobodnie dysponować. Gdyby umowa nie stanowiła inaczej, wówczas 4 tys. zł z 9 tys. zł zostałoby przeznaczone na wyrównanie brakującej wartości wkładu umówionego komandytariuszki, a reszta, tj. 5 tys. zł, stanowiłaby część jej zysku.
Co do prawa do żądania odsetek od rzeczywistej wartości wkładu >patrz uwagi jak przy sp.j.
Odmiennie natomiast w relacji do uczestnictwa w zyskach ustawodawca unormował zasady partycypacji komandytariusza w stratach. Pod pojęciem „straty" należy rozumieć sytuację, w której na koniec roku obrotowego „... wartość aktywów majątkowych łącznie ze środkami pieniężnymi po potrąceniu wszelkich wymagalnych zobowiązań i obciążeń prywatno i publicznoprawnych jest niższa od wartości wnoszonych do spółki wkładów... Przy obliczaniu straty pomija się wkłady polegające na świadczeniu pracy i usług." Jeżeli umowa podmiotu albo uchwała wspólników nie zawiera innych zapisów, udział komandytariusza w stracie należy odnieść do wysokości umówionego wkładu >patrz przykład 14. Zgodnie więc z art. 123 § 3 k.s.h. wspólnik ten uczestniczy w stracie jedynie do poziomu umówionego wkładu tylko wówczas, gdy zachodzą wątpliwości co do zakreślonego – w kontrakcie albo uchwale – spectrum jego partycypacji w stratach. Umowa spółki może również przewidywać zwolnienie komandytariusza od udziału w stratach, co nie wpływa jednak na zakres jego odpowiedzialności wobec osób trzecich za zobowiązania podmiotu, ponieważ to zwolnienie ma znaczenie jedynie w stosunkach wewnętrznych i wpływa na ewentualne roszczenia regresowe pomiędzy wspólnikami >patrz przykład 15.
Przykład 14
W umowie spółki komandytowej jest zapis, zgodnie z którym pani Leokadia (komandytariusz) uczestniczy w stracie do 1 tys. zł. Jej rzeczywisty wkład zaś wynosi 4 tys. zł, a deklarowany 10 tys. zł. W tej sytuacji, pani Leokadia będzie partycypowała w stratach do 1 tys. zł. Gdyby nie było w/w postanowienia kontraktowego, pani Leokadia brałaby udział w stratach do kwoty 10 tys. zł, bo tyle wynosi wkład umówiony. Nie ma znaczenia, ze wkład rzeczywisty jest niższy.
Przykład 15
Umowa spółki komandytowej, w której komandytariuszem jest pani Kornelia, stanowi, że komandytariusz wyłączony jest od udziału w stratach. Zapis ten jest prawidłowy. Jednak zwolnienie pani Kornelii od uczestnictwa w stratach nie wywołuje skutku prawnego wobec kontrahentów spółki, którzy, w razie zaistnienia zadłużenia, będą mogli dochodzić także od niej zapłaty należności. Jej odpowiedzialność za zobowiązania spółki będzie co do zasady limitowana wysokością sumy komandytowej.
Komplementariusze partycypują w zyskach i stratach S.K.A. odpowiednio jak w spółce jawnej.
SPÓŁKA KOMANDYTOWO-AKCYJNA
Zysk spółki komandytowo-akcyjnej dzieli się pomiędzy wspólników, jeżeli w roku obrotowym został wypracowany oraz, gdy walne zgromadzenie podjęło uchwały o jego przeznaczeniu na wypłaty dla uczestników SKA. Uchwała o podziale profitów w części przypadającej komplemenatriuszom wymaga pod rygorem nieważności zgody większości komplementariuszy, akcjonariuszom zaś (odrębna uchwała) – aprobaty wszystkich komplementariuszy (pod takim samym rygorem).
W świetle art. 147 § 1 k.s.h., jeżeli statut spółki komandytowo-akcyjnej nie zawiera odmiennych regulacji, komplementariusz oraz akcjonariusz partycypują w dochodach podmiotu proporcjonalnie do ich wkładów wniesionych do spółki >patrz przykład 16. Udział w zysku został uzależniony od wkładów rzeczywiście wniesionych do spółki, a nie umówionych. Cytowany przepis ma charakter dyspozytywny, co oznacza, że w statucie podmiotu dopuszczalne jest odmienne unormowanie tej zasady uczestnictwa w zyskach, np. w odniesieniu do udziału w stratach albo ich procentowe czy ułamkowe określenie > patrz przykład 17.
Przykład 16
Pani Mirona (komplementariusz) faktycznie wniosła do spółki tytułem wkładu 20 tys. zł. Statut nie zawiera zapisów dotyczących partycypacji komplementariuszy i akcjonariuszy w profitach S.K.A. Na koniec 2015 r. spółka wypracowała zysk 200 tys. zł. Kwota 20 tys. zł stanowi 10 proc. wszystkich wkładów, stąd pani Mironie tytułem wypłaty części profitów należy się 20 tys. zł 10 proc. z 200 tys. zł).
Przykład 17
Sytuacja jak w przykładzie 16, przy czym udział w zysku pani Mirony określono w statucie na poziomie 50 proc.. Jej udział w zysku S.K.A. za 2015 r. wynosi więc 100 tys. zł.
Zysk brutto występuje, gdy wszystkie wartości majątkowe posiadane przez spółkę przewyższają sumę jej zobowiązań oraz kapitałów: zakładowego i innych funduszy, czyli zwiększenie – w przyjętym okresie sprawozdawczym – kapitału własnego lub zmniejszenie niedoboru w inny sposób niż przez wniesienie środków przez wspólników. Czysty zysk obliczany jest przez odjęcie od zysku brutto wymagalnych zobowiązań publiczno i prywatnoprawnych.
Gdy komplementariusz ma prawo prowadzenia spraw spółki i jej reprezentacji oraz pobiera wynagrodzenie za te czynności, jego udział w profitach ulega zmniejszeniu o (ustaloną w statucie) wartość odpowiadającą jego wkładowi w postaci pracy, pod warunkiem, że statut nie stanowi inaczej >patrz przykład 18 i 19. Komplementariusz może otrzymać wynagrodzenie za prowadzenie spraw podmiotu, jak i zysk w części odpowiadającej jego wkładowi do spółki polegającej na świadczeniu pracy.
Przykład 18
Sytuacja jak w przykładzie 16, z tą różnicą, że wkładem pani Mirony do spółki jest świadczenie pracy o wartości 3 tys zł. Pani Mirona otrzymuje także wynagrodzenie za prowadzenie spraw i reprezentację S.K.A. Statut nie reguluje tej kwestii odmiennie, dlatego też udział pani Mirony w zysku spółki za 2015 r. w kwocie 20 tys. zł należy pomniejszyć o 3 tys. zł z tytułu wartości jej wkładu w postaci świadczenia pracy. W konsekwencji, do wypłaty na jej rzecz jest 17 tys. zł udziału w profitach podmiotu.
Przykład 19
Sytuacja jak w przykładzie 18, przy czym statut S.K.A. stanowi, że pani Mirona otrzymuje wynagrodzenie za prowadzenie spraw podmiotu w wysokości, obowiązującego w dacie wypłaty, minimalnego uposażenia za pracę brutto. Jej wkład do spółki polegający na świadczeniu pracy wynosi zaś 6 tys. zł. Uczestnictwo w zysku S.K.A. ustalono na poziomie 5 proc.. Pani Mirona otrzyma 10 tys. zł z tytułu udziału w profitach podmiotu osiągniętego w 2015 r. (bo 5 proc. ze 100 tys. zł), jak również wynagrodzenie za prowadzenie spraw spółki w wysokości, obowiązującego w dacie wypłaty, minimalnego uposażenia za pracę brutto.
Autorka jest adwokatem