Tak uznał Sąd Najwyższy w uchwale z 17 stycznia 2013 r. (II PZP 4/12).
Pracownik po rozwiązaniu bez wypowiedzenia umowy o pracę wystąpił do sądu rejonowego z pozwem o odszkodowanie przeciwko swojemu dotychczasowemu pracodawcy. Rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło z powodu ciężkiego naruszenia przez pracodawcę podstawowych obowiązków względem pracownika (art. 55 § 1
1
k.p.). W pozwie pracownik domagał się od pracodawcy zapłaty niewiele ponad 12 tys. zł tytułem odszkodowania oraz należności z tytułu odsetek od nieterminowo wypłaconego wynagrodzenia. W toku postępowania pracodawca zgłosił zarzut potrącenia wierzytelności pracownika z własną wierzytelnością z tytułu odszkodowania za szkodę wyrządzoną mu wskutek nienależytego wykonania przez powoda obowiązków pracowniczych w wysokości ponad 9 tys. zł.
Sąd rejonowy zasądził od pracodawcy na rzecz pracownika w całości zgłoszone przez niego w pozwie roszczenie, uznając zarzut potrącenia wzajemnych wierzytelności za nieskuteczny. Sąd I instancji stanął na stanowisku, że wierzytelność przysługująca pracodawcy względem powoda nie nadawała się do potrącenia, gdyż nie została stwierdzona tytułem wykonawczym. Jednocześnie sąd rejonowy ocenił, że w analizowanej sprawie nie znajduje zastosowania art. 87 k.p., który statuuje zasadę ochrony wynagrodzenia za pracę przed potrąceniami.