Dni na opiekę nad dzieckiem nie przechodzą na kolejne lata

Oświadczenie pracownika będącego rodzicem lub opiekunem dziecka o zamiarze korzystania lub o braku zamiaru korzystania z uprawnień określonych w art. 178 § 2 k.p. składa się w jego aktach osobowych, w ich części B (§ 6 ust. 2 pkt c rozporządzenia MPiPS z 28 maja 1996 r. w sprawie prowadzenia przez pracodawców dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz sposobu prowadzenia akt osobowych pracownika, DzU nr 62, poz. 286 ze zm.). Prawo pracy nie nakłada na pracownika obowiązku udowodnienia, że drugi rodzic lub opiekun dziecka nie korzysta z ww. uprawnień. Za wystarczające należy uznać oświadczenie pracownika, że drugi rodzic lub opiekun nie będzie brał z tego wolnego.

Podwładny może skorzystać przed urlopem wychowawczym z dwóch dni opieki na dziecko, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia (art. 188 k.p.). W razie niewykorzystania dwóch dni opieki na dziecko nie przechodzą one na następny rok czy lata. Zatem po upływie trzech lat urlopu wychowawczego etatowiec nie będzie miał prawa do sześciu dni opieki na dziecko. Ponadto w razie niewykorzystania dni wolnych nie przysługuje żaden ekwiwalent. Także podczas przebywania na urlopie wychowawczym podwładny nie ma prawa do dwóch dni opieki na dziecko. Jednak jeżeli wróci do pracy np. w listopadzie, to do końca grudnia będzie mógł wykorzystać dwa dni opieki na dziecko. Natomiast od stycznia następnego roku uzyska prawo do nowych dwóch dni opieki na kolejny rok.

Za czas zwolnienia przysługuje wynagrodzenie według przepisów § 5 rozporządzenia MPiPS z 29 maja 1996 r. w sprawie sposobu ustalania wynagrodzenia w okresie niewykonywania pracy oraz wynagrodzenia stanowiącego podstawę obliczania odszkodowań, odpraw, dodatków wyrównawczych do wynagrodzenia oraz innych należności przewidzianych w kodeksie pracy (DzU nr 62, poz. 289 ze zm.). Wolne dni należy odróżnić od zwolnienia, podczas którego pracownikowi przysługuje zasiłek opiekuńczy.