Organizacja zbiorowego zarządzania (OZZ) prawami autorskimi nie zawsze może żądać od operatora kablówki ujawnienia informacji o tym, czyje utwory emituje, jakie osiąga z tego tytułu zyski i ilu ma abonentów. Do takich wniosków doszedł rzecznik generalny TSUE w opinii z 12 listopada w polskiej sprawie.
Pytanie prejudycjalne z Gdańska: spór organizacji artystów z operatorem kablówki
Odpowiedział tym samym na pytanie prejudycjalne zadane mu przez Sąd Okręgowy w Gdańsku. Sprawa dotyczyła sporu między Stowarzyszeniem Artystów Wykonawców SAWP a operatorem telewizji kablowej. SAWP działa jako OZZ, co oznacza, że reprezentuje interesy artystów, których utwory muzyczne są wykorzystywane m.in. w audycjach telewizyjnych i radiowych. SAWP zażądało od operatora telewizji ujawnienia mu informacji na temat reemitowanych przez telewizję w danym okresie programów radiowych i telewizyjnych zawierających utwory muzyczne i słowno-muzyczne. Poprosiło również o ujawnienie danych o przychodach uzyskanych przez telewizję z tytułu tych reemisji oraz danych o liczbie abonentów stacji.
Czytaj więcej
Koniec zwodniczych interfejsów, zakaz automatycznego zamieniania okresu próbnego na płatną subskrypcję. Takie zmiany przewiduje zaprezentowany prze...
Problem polega na tym, że telewizja nie zawarła uprzednio umowy z SAWP na wykorzystywanie utworów reprezentowanych przez nie artystów. Spółka telewizyjna twierdzi, że jej działalność polega na reemisji wyłącznie utworów audiowizualnych, a nie muzycznych (co oczywiście nie wyklucza tego, że w filmie mogła zostać wykorzystana cudza piosenka).
Samo zaś samo stowarzyszenie swoją prośbę uzasadniało chęcią sprawdzenia, czy przysługują mu roszczenia o zapłatę odszkodowania za bezprawne wykorzystanie utworów audiowizualnych. Powołało się przy tym na art. 48 ustawy o zbiorowym zarządzaniu prawami autorskimi, który stanowi, że „w zakresie swojej działalności OZZ może domagać się udzielenia informacji oraz udostępnienia dokumentów niezbędnych do określenia wysokości dochodzonych przez nią wynagrodzeń i opłat”.
Do tej pory ten przepis zwykło się interpretować stosunkowo szeroko. Sędzia SO w Gdańsku we wniosku do TSUE zauważyła, że polskie przepisy są nieprecyzyjne. Zawiesiła spór i zapytała TSUE, czy unijna dyrektywa 2014/26 wymaga, by żądająca udzielenia informacji OZZ musiała wykazać, że reprezentowanym przez nią uprawnionym, czyli artystom, przysługują roszczenia o zapłatę wynagrodzeń ustawowych lub umownych, albo też, że informacje te są niezbędne do dokonania podziału i wypłaty podmiotom uprawnionym należnych im kwot. Sędzia zapytała również o to, czy wysunięcie tego rodzaju żądania bez podania jego kontekstu jest zgodne z unijnymi przepisami.
Wnioski rzecznika generalnego TSUE: wykazać reprezentowanych i rodzaj przychodów
Rzecznik generalny TSUE rozstrzygnął tę sprawę po myśli telewizji kablowej. Wskazał, że warunkiem żądania udzielenia informacji, o które wnioskowała OZZ, jest podanie szerszego kontekstu uzasadniającego prośbę.
Czytaj więcej
Na rynku platform streamingowych w Europie Środkowo-Wschodniej rządzą gracze z USA, ale są kraje, w których widać lokalny patriotyzm – wynika z naj...
We wnioskach końcowych opinii rzecznika czytamy, że „gdy OZZ domaga się w postępowaniu sądowym przeciwko użytkownikowi nakazania użytkownikowi udzielenia jej będących w jego dyspozycji stosownych informacji na temat wykorzystania praw własności intelektualnej, organizacja ta powinna wykazać, że reprezentuje ona co najmniej jeden uprawniony podmiot lub kategorię uprawnionych podmiotów”, których dotyczy żądanie. Co więcej, niezbędne jest też określenie „rodzaju przychodów, które mogą być należne”. Dopiero takie sprecyzowanie wniosku pozwoli sądowi na zdecydowanie, czy po stronie operatora kablówki albo platformy streamingowej powstaje obowiązek udzielenia informacji.
Jeżeli luksemburski trybunał podzieli punkt widzenia swojego rzecznika generalnego, to wówczas OZZ będą musiały staranniej niż dotychczas formułować żądania udzielenia informacji kierowane do spółek telewizyjnych i streamingowych.
Sygnatura akt: C-601/25
