Tak orzekł Sąd Najwyższy w wyroku z 6 listopada 2014 r., II CSK 90/14.
Pozwana (spółka jawna) jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości gruntowej stanowiącej własność gminy. Spółka jawna powstała w 2002 r. w wyniku przekształcenia w trybie 26 § 4 kodeksu spółek handlowych (k.s.h.) ze spółki cywilnej. W księdze wieczystej spółka jawna jako użytkownik wieczysty wpisana została w 2005 r.
W 2004 r. gmina wypowiedziała użytkownikowi wieczystemu – wspólnikom spółki cywilnej – dotychczasową wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości. Wobec nieuiszczenia opłaty w nowej wysokości gmina wystąpiła z powództwem na drogę sądową.
Sąd I instancji uznał, że powódka, kierując w 2004 r. pismo adresowane do wspólników spółki cywilnej, jako użytkowników wieczystych do wspólności łącznej nieruchomości, dokonała skutecznego wypowiedzenia dotychczasowych opłat. W ocenie sądu dla nabycia prawa użytkowania wieczystego przekształcona spółka powinna dokonać stosowanego wpisu w księdze wieczystej. Wpis ten ma znaczenie konstytutywne. Zatem prawo użytkowania wieczystego nie powstaje bez wpisu do księgi wieczystej. Przed złożeniem wniosku o wpis prawa użytkowania wieczystego nieruchomości na rzecz pozwanej spółki jawnej, co nastąpiło dopiero w 2005 r., prawo użytkowania wieczystego przekształconej spółce nie przysługiwało, toteż wypowiedzenie dotychczasowej wysokości opłaty, dokonane w 2004 r. wobec wspólników spółki cywilnej, należało uznać za prawnie skuteczne.
Pozwana wniosła apelację, która została oddalona. Pozwana wniosła skargę kasacyjną, którą Sąd Najwyższy uznał za zasadną. Zdaniem SN, w dacie wypowiedzenia przez powódkę dotychczasowej wysokości opłaty od wieczystego użytkowania nieruchomości prawo to przysługiwało spółce jawnej, a nie jej poprzednikom prawnym – wspólnikom spółki cywilnej – mimo że to oni figurowali jeszcze w księdze wieczystej jako współużytkownicy wieczyści. Dokonane wypowiedzenie, adresowane do podmiotu, który nie był użytkownikiem wieczystym, było więc nieskuteczne, a tym samym dochodzenie przez powódkę zapłaty przez pozwaną spółkę podwyższonej stawki opłaty rocznej nie znajduje uzasadnienia prawnego.