Posiadam pozwolenie wodnoprawne na odprowadzanie ścieków do środowiska. Jednym z jego warunków jest prowadzenie stałej ich analizy. Chociaż była ona przeprowadzana, wojewódzki inspektor środowiska nałożył na mnie karę pieniężną. Powodem było prowadzenie badań ścieków przez laboratorium, które nie miało certyfikatu akredytacji. Czy ten zarzut wystarczy, by nałożyć karę? – pyta czytelnik.
Tak, ponieważ niespełnienie wymogów prowadzenia pomiarów przez akredytowane laboratorium jest jednoznaczne z przekroczeniem norm. Jeżeli organ ochrony środowiska stwierdzi, że pomiary były prowadzone z naruszeniem art. 147a ustawy z 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (dalej: p.o.ś.), musi wymierzyć podmiotowi karę administracyjną – tak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 6 marca 2013 r. (II OSK 2319/2011).
W myśl art. 147a p.o.ś. – prowadzący instalację oraz użytkownik urządzenia są obowiązani zapewnić wykonanie pomiarów przez akredytowane laboratorium w rozumieniu ustawy ?z 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (tekst jedn. DzU z 2010 r. nr 138, poz. 935 ze zm.) lub laboratorium posiadające uprawnienia do badania właściwości fizykochemicznych, toksyczności i ekotoksyczności substancji i preparatów nadane w trybie ustawy ?z 11 stycznia 2001 r. o substancjach i preparatach chemicznych (DzU nr 63, poz. 322 ze zm.).
Prowadzący instalację oraz użytkownik urządzenia, posiadający certyfikat systemu zarządzania jakością, mogą wykonywać pomiary wielkości emisji lub innych warunków korzystania ze środowiska, do których wykonywania są obowiązani, we własnym laboratorium, pod warunkiem że laboratorium to jest również objęte systemem zarządzania jakością.
W art. 305a ust. 1 pkt 2 p.o.ś. ujęte zostały reguły uproszczonego szacowania wielkości przekroczeń warunków pozwolenia zintegrowanego lub pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi, które organ jest zobowiązany przyjąć jako podstawę do określenia wymiaru sankcji prawnej niezależnie od stanu faktycznego w tym zakresie. Zastosowanie takiej fikcji prawnej stanowi element dodatkowej represji wobec podmiotu korzystającego ze środowiska, obok samej kary pieniężnej.
