Tak stanowi ustawa z 21 maja 1991 o związkach zawodowych (tekst jedn. DzU z 2001 r. nr 79, poz. 854 ze zm.);
• poborowy – jego umowy o pracę nie można ani rozwiązać, ani wypowiedzieć w okresie między doręczeniem karty powołania do czynnej służby wojskowej a jej odbyciem.
Wyjątek, gdy:
– z inicjatywą rozwiązania angażu wystąpi poborowy,
– firma upada lub jest w likwidacji oraz
– do rozwiązania umowy o pracę dochodzi bez wypowiedzenia z winy pracownika.
To nie wszystko. Ustawa z 21 listopada 1967 o powszechnym obowiązku obrony RP (tekst jedn. DzU z 2004 r. nr 241, poz. 2416 ze zm.) stanowi dodatkowo, że umowę podpisaną na okres próbny, który upływa po powołaniu pracownika do wojska, uważa się za zawartą na czas nieokreślony.
Co musi przedsiębiorca
Skoro już wiemy, kogo można zwolnić na podstawie kodeksu pracy, to teraz słowo o obowiązkach, które temu towarzyszą. Na odchodne zarówno mały, jak i duży pracodawca (ten ostatni bez względu na to, czy zwalnia na podstawie kodeksu pracy czy ustawy o zwolnieniach grupowych) muszą:
• dać wolne na szukanie pracy – tych dni udzielamy w okresie wypowiedzenia tylko tym pracownikom, którym przysługuje co najmniej dwutygodniowy okres wypowiedzenia. Wymiar zwolnienia wynosi wówczas:
– dwa dni robocze – w okresie dwutygodniowego i jednomiesięcznego wypowiedzenia,
– trzy dni robocze – w okresie trzymiesięcznego wypowiedzenia, nawet gdy zostanie ono skrócone do jednego miesiąca.
Przywilej ten nie dotyczy:
– umowy na zastępstwo (przewidziany dla niej okres wypowiedzenia to trzy dni robocze – art. 331 k.p.),
– umowy o pracę zawartej na okres próbny krótszy niż dwa tygodnie
(art. 34 k.p.);
Udzielenie dni wolnych na poszukiwanie pracy to obowiązek każdego pracodawcy, który sam wręcza pismo wypowiadające. Niestety, nie wszyscy o tym pamiętają;
• wystawić świadectwo pracy – z kodeksu pracy wynika, że dokument ten wystawiamy z końcem zatrudnienia, a rozporządzenie ministra pracy i polityki społecznej z 15 maja 1996 w sprawie szczegółowej treści świadectwa pracy oraz sposobu i trybu jego wydawania i prostowania (DzU nr 60, poz. 282 ze zm.) uszczegółowia, że pracownik powinien je otrzymać w ostatnim dniu trwania stosunku pracy.
Najlepiej, by dokument odebrał osobiście albo upoważnił do tego inną osobę. Jeżeli nie jest to możliwe, to w terminie siedmiu dni świadectwo pracy należy wysłać pocztą lub doręczyć w inny sposób;
• wypłać ekwiwalent za urlop – na koniec kariery zawodowej, gdy na koncie pracownika pozostał zaległy lub bieżący urlop, trzeba wypłacić ekwiwalent. Obowiązek realizujemy wobec tych pracowników, którym takie wolne jeszcze zostało i którzy w okresie wypowiedzenia nie wykorzystają tych urlopowych dni.
Prawo do ekwiwalentu pracownik nabywa w dniu ustania stosunku pracy, a to oznacza, że samo świadczenie wypłacamy w dniu, w którym umowa o pracę rozwiązuje się lub wygasa. A jeśli tego nie zrobimy, ekspracownik będzie mógł żądać zrealizowania wypłaty przez trzy lata (art. 291 § 1 k.p.);
• jeżeli jest to uzasadnione, wypłacić odprawy: emerytalną, rentową, pośmiertną;
• podać przyczynę zwolnienia i pouczyć o odwołaniu do sądu – podanie uzasadnienia jest niezbędne tylko przy umowach zawartych na czas nieokreślony. Zawarte na czas określony można rozwiązywać, nie podając powodów.
Brak podanych motywów zakończenia współpracy z zatrudnionym na czas nieokreślony skutkuje tym, że wypowiedzenie umowy o pracę jest wadliwe.
Jeśli chodzi natomiast o pouczenie o prawie odwołania do sądu pracy, to jego brak bądź wprowadzająca w błąd treść nie ma wpływu na skuteczność rozwiązania umowy o pracę i nie jest naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu i wypowiadaniu stosunku pacy. Konsekwencje są tylko takie, że pracownik może się odwołać do sądu w terminie późniejszym, niż powinien.