Oświadczenie o niekaralności
Ponadto zmiany wprowadzono w pkt 18 art. 92 ust. 3 ustawy o działalności ubezpieczeniowej w zakresie dokumentów poświadczających brak karalności osób proponowanych na członków zarządu i rady nadzorczej oraz aktuariusza.
Dokumentem, który dotychczas był wymagany, było zaświadczenie o niekaralności wydane przez Krajowy Rejestr Karny, a w przypadku obywateli państw obcych – przez właściwy organ. Zgodnie z aktualnym brzmieniem ustawy o działalności ubezpieczeniowej wystarczające będzie oświadczenie o niekaralności tych osób.
Analogiczne zmiany zostały wprowadzone w art. 107 ustawy o działalności ubezpieczeniowej, dotyczącym wydawania zezwolenia na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej przez główny oddział zagranicznego zakładu ubezpieczeń.
Trochę niekonsekwencji
Na tle tych zmian, które uproszczają postępowanie o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności ubezpieczeniowej, nie sposób nie zauważyć pewnej niekonsekwencji ustawodawcy, która może skutkować odmiennymi wymogami w różnych postępowaniach przed Komisją Nadzoru Finansowego.
W dalszym ciągu bowiem obowiązek złożenia zaświadczeń o niekaralności wystawionych przez odpowiedni rejestr oraz oryginałów lub odpisów dokumentów, poświadczonych przez uprawnioną osobę, potwierdzających wykształcenie, kwalifikacje i doświadczenie zawodowe spoczywa na podmiotach notyfikujących zamiar nabycia lub objęcia akcji lub udziałów krajowego zakładu ubezpieczeń w przypadku przekroczenia progów określonych w art. 35 ustawy o działalności ubezpieczeniowej. Obowiązek ten nie wynika przy tym bezpośrednio z ustawy, lecz z rozporządzenia wykonawczego.
Trudno powiedzieć, jaka jest przyczyna takiego stanu rzeczy – czy taka była intencja ustawodawcy czy też jest to zwykłe niedopatrzenie. Niezależnie od przyczyny nie wydaje się, aby istniał powód uzasadniający zróżnicowanie obu wspominanych rodzajów postępowań.