Pracownicza kasa zapomogowo-pożyczkowa (PKZP) może być tworzona w każdym zakładzie pracy bez względu na liczbę zatrudnianych pracowników. Jeśli liczba chętnych do jej utworzenia jest mniejsza niż dziesięć, wówczas może powstać międzyzakładowa kasa. Jeżeli jednak co najmniej dziesięć osób w firmie chciałoby ją powołać, to działa ona w obrębie danego zakładu pracy. Jest nadzorowana (społecznie) przez związki zawodowe.
[srodtytul]Po co kasa[/srodtytul]
To najszybsza i jedna z najbardziej skutecznych form samopomocy koleżeńskiej w miejscu pracy. Należący do niej pracownicy mogą w razie potrzeby skorzystać z krótko- i długoterminowych pożyczek albo zapomóg. [b]Każdy pożyczkobiorca korzysta z pieniędzy stanowiących własność jego kolegów – członków tej samej kasy. Wszystko oczywiście w miarę środków w niej zgromadzonych.[/b] Mówi o tym [link=http://aktyprawne.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=71048]rozporządzenie Rady Ministrów z 19 grudnia 1992 r. w sprawie pracowniczych kas zapomogowo-pożyczkowych oraz spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych w zakładach pracy (DzU nr 100, poz. 502 z późn. zm.)[/link]. Zgodnie z nim pożyczki są nieoprocentowane i spłacane w miesięcznych ratach.
[srodtytul]Kto może być członkiem[/srodtytul]
Do kasy należą przede wszystkim osoby zatrudnione w firmie, ale jej członkami mogą być także emerytowani pracownicy oraz przebywający na rencie. Chętni powinni wypełnić deklarację w sprawie przynależności do PKZP. Zarząd kasy w drodze uchwały decyduje o przyjęciu danej osoby w poczet członków kasy. Nie może zwlekać z decyzją dłużej niż miesiąc od złożenia deklaracji przez zatrudnionego.