Taki obowiązek nakłada na pracodawców art. 130 § 2 kodeksu pracy. Stanowi on, że każde święto występujące w okresie rozliczeniowym i przypadające w innym dniu niż niedziela obniża wymiar czasu pracy o osiem godzin. W tym roku Wszystkich Świętych (1 listopada) wypada właśnie w sobotę. To oznacza, że w tych firmach, gdzie pracownicy korzystają z tzw. wolnej soboty, a w tym dniu wypadnie święto, muszą mieć dodatkowe wolne. Dlatego że w myśl kodeksu pracy wolne z racji przeciętnie pięciodniowego tygodnia pracy i wolne z tytułu święta nie mogą kumulować się w jednym dniu. Gdyby jednak święto państwowe lub kościelne, określone [link=http://aktyprawne.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=71689]ustawą o dniach wolnych od pracy z 18 stycznia 1951 r. (DzU nr 4, poz. 28)[/link], przypadało w niedzielę, to szef nie musi niczego oddawać. Tak będzie np. 1 listopada 2009 r.
[srodtytul]Konieczny inny dzień bez pracy[/srodtytul]
Tam, gdzie obowiązuje rozliczenie miesięczne, wolne za święto musi przypaść w listopadzie, natomiast gdzie dłuższe – w jego okresie. Przy miesięcznym może to być dowolny dzień tygodnia, np. poniedziałek 10 listopada.
W jaki sposób szef udziela wolnego za 1 listopada? Wydaje zarządzenie z informacją, że np. dniem wolnym od pracy za 1 listopada będzie 10 listopada (patrz ramka). Podaje je w sposób przyjęty u pracodawcy, np. umieszczając komunikat w wewnętrznej sieci (intranet) lub na tablicy ogłoszeń. Ważne, aby ta wiadomość dotarła do wszystkich pracowników i aby mogli się z nią zapoznać.
Tradycyjnie przed takimi świętami u pracodawców nasilają się wątpliwości, jak postąpić, gdy w dniu oddanym za dzień wolny pracownik będzie świadczył pracę. Otóż należy go potraktować – zgodnie z art. 151[sup]3[/sup] k.p. – jako pracę w dniu wolnym od pracy wynikającym z przeciętnie pięciodniowego tygodnia pracy.
