Art. 227 ust. 1 nadaje NBP rangę centralnego banku państwa, któremu przysługuje wyłączne prawo emisji pieniądza oraz ustalania i prowadzenia polityki pieniężnej. Przepis ten stwierdza ponadto, że NBP odpowiada za wartość polskiego pieniądza, co nie jest utożsamiane z nakazem dążenia do wzrostu tej wartości lub jedynie do jej utrzymania na stałym poziomie, ale bywa rozumiane jako przypisanie NBP powinności i możliwości prowadzenia polityki pieniężnej sprzyjającej wszechstronnemu rozwojowi gospodarczemu i podnoszeniu stopy życiowej obywateli (z odwołaniem się do P. Winczorka, Komentarz do Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r., Warszawa, 2000, s. 284). Konstytucja RP nie formułuje wprost zasady niezależności centralnego banku państwa (z powołaniem się na M. Zubika, Narodowy Bank Polski (Analiza konstytucyjno-ustrojowa), PiP 6/2001, J. Mordwiłko, Opinia w sprawie statusu centralnego banku państwa (art. 227 Konstytucji RP, Przegląd Sejmowy 5/2002).
Zyskaj dostęp do rzetelnych analiz, opinii ekspertów i kluczowych prognoz gospodarczych. Poznaj fakty, które kształtują biznes, prawo oraz społeczeństwo.
Buduj swoją przewagę. Subskrybuj profesjonalne treści publikowane wyłącznie w pro.rp.pl.
