Sztuka obecna w przestrzeni publicznej – poza muzeami i gmachami jej dedykowanymi – staje się zjawiskiem coraz częściej spotykanym. Nie zawsze przyciąga uwagę od razu, częściej pozostaje w tle, wpisana w architekturę i codzienny rytm instytucji.
Jej obecność rzadko bywa przypadkowa. Towarzyszy miejscom, w których codzienność naznaczona jest wagą podejmowanych decyzji – urzędom, instytucjom publicznym, a także budynkom wymiaru sprawiedliwości. Wyznacza rytm ich przestrzeni, czasem kierując uwagę ku wartościom, które instytucje te chcą chronić lub promować. W tym sensie nie jest dodatkiem, lecz elementem współtworzącym sposób, w jaki dana instytucja komunikuje się ze społeczeństwem.