Artykuł 12 ust. 4 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. DU z 2023 r., poz. 1725) stanowi: „Uwzględniając skargę, sąd na żądanie skarżącego przyznaje […] sumę pieniężną w wysokości od 2 do 20 tys. zł”.
Zestawienie to prowadzi do dwóch pewnych wniosków. Po pierwsze, samo stwierdzenie przewlekłości nie upoważnia do przyznania pieniędzy stronie, która w ogóle ich nie żąda. Po drugie, gdy skarga jest zasadna i żądanie sumy zgłoszono, czasownik „przyznaje” wyraża obowiązek sądu, a nie swobodę odmowy. Trzecia kwestia pozostaje sporna: czy żądanie jest jedynie przełącznikiem obowiązku przyznania pieniędzy, czy określa także jego górną granicę?