Przepisy prawa karnego powinny zapewniać gwarancję ochrony godności nie tylko podejrzanych, oskarżonych i skazanych, ale również pokrzywdzonych (ofiar przestępstw). Przesądza o tym przepis art. 2 § 1 pkt 3 kodeksu postępowania karnego, w treści którego zakodowano jeden z podstawowych celów postępowania karnego, jakim jest strzeżenie prawnie chronionych interesów pokrzywdzonego przy jednoczesnym poszanowaniu jego godności.
Ochrona interesów ofiar przestępstw przez dekady nie znajdowała należnego jej miejsca w przestrzeni prawnokarnej. Dopiero kilkanaście lat temu, a zatem stosunkowo niedawno, pojawiła się w aktach normatywnych – zarówno unijnych, jak i rodzimych. Ten stan rzeczy był niewątpliwie efektem nadmiernej koncentracji ustawodawcy na sprawcy przestępstwa, a także bezgranicznej ufności w ideę jego resocjalizacji. Brakowało za to rozwiązań wzmacniających bezpieczeństwo osobiste pokrzywdzonych oraz świadków. Należy pamiętać, że zapewnienie ochrony i pomocy pokrzywdzonemu (świadkowi) to również spora korzyść dla procesu.