Rozliczenia składkowe nieco się komplikują, gdy pracownik zatrudniony jest w co najmniej dwóch firmach i oświadcza, że w danym miesiącu przekroczy roczną granicę składek na ubezpieczenia emerytalno-rentowe. Zgodnie z przepisami, jeśli ubezpieczony ma kilku płatników, to sam musi monitorować przekroczenie składkowego progu. Ma on obowiązek zawiadomić wszystkich płatników o przekroczeniu kwoty rocznej podstawy wymiaru składek. Przesądza o tym art. 19 ust. 6 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.
Żaden przepis nie mówi jednak, by takie zawiadomienie musiało mieć pisemną formę. Nie ma też regulacji, która zobowiązywałaby ubezpieczonego do przedstawienia zaświadczeń potwierdzających jego dochody osiągnięte u innego płatnika składek. Podstawą do zaniechania naliczania składek emerytalno-rentowych może więc być także ustna informacja uzyskana od podwładnego.
Ubezpieczony informuje
Ponieważ jednak poinformowanie szefa o przekroczeniu granicy składkowej spoczywa na ubezpieczonym, a błędy w tym zakresie obciążają go finansowo, to do celów dowodowych w interesie samego pracującego jest to, aby przekazać wszystkim płatnikom taką pisemną informację.
Jeśli nie złoży takiego pisma, warto by osoba odpowiedzialna za prawidłowe rozliczenia w firmie sporządziła notatkę służbową o przyjęciu od zatrudnionego ustnego zawiadomienia o przekroczeniu kwoty granicznej. Choć przepisy stanowią, że odpowiedzialność za skutki błędnego zawiadomienia ponosi ubezpieczony, to w razie sporu płatnik będzie musiał udowodnić, że uzyskał od zatrudnionego nieprawdziwe informacje.
Pomocny wzór
W zawiadomieniu – zarówno ustnym, jak i pisemnym – pracownik powinien podać informacje, które umożliwią płatnikowi prawidłowe ustalenie podstawy wymiaru składek emerytalno-rentowych w miesiącu przekroczenia rocznej kwoty granicznej, czyli informację o: