Jestem przedsiębiorcą i prowadzę działalność gospodarczą w Polsce. Działam w branży budowlanej. Nawiązałem kontakty handlowe na Ukrainie i rozważam zatrudnienie tam pracownika, specjalistę z zakresu marketingu, któremu planuję zlecić opracowanie strategii wejścia na rynek ukraiński. Czy od wynagrodzenia wypłacanego takiemu pracownikowi będę musiał potrącać składki na polskie ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne?
– pyta czytelnik.
Czytelnik rozważa zatrudnienie pracownika na podstawie umowy o pracę. Z racji tego, że pracodawca to podmiot mający swoją siedzibę w Polsce, można uznać, że osoba, która będzie przez niego zaangażowana, spełni kryterium wynikające z polskich przepisów, a więc zostanie uznana za osobę, która na obszarze Polski jest pracownikiem.
Jednak możliwy jest również inny, bardziej racjonalny wniosek, wynikający z odmiennej interpretacji pojęcia pracownika na obszarze RP. Można stwierdzić, że taki status ma osoba wykonująca swoje obowiązki pracownicze fizycznie na terytorium Polski i to niezależnie od tego, czy te obowiązki realizuje na podstawie umowy o pracę zawartej z polskim czy zagranicznym podmiotem.
Brak więzi
Zakładając, że samo zatrudnienie pracownika na podstawie polskiej umowy o pracę kreuje obowiązek naliczenia składek ZUS, należałoby pracownika ukraińskiego zgłosić do ZUS jako osobę ubezpieczoną. Jeżeli jednak czytelnik ma zamiar zatrudnić osobę, która nie ma żadnych więzi ani z Polską, ani z polskim systemem zabezpieczenia społecznego, odprowadzanie za nią składek do ZUS wydaje się niecelowe.
