Omawiany wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego, choć z pozoru dotyczy szczegółowej kwestii proceduralnej związanej z treścią decyzji wydanej w postępowaniu, w którym doszło do śmierci podatnika, ma szerszy wymiar i jest interesujący dla praktyki podatkowej z kilku powodów. Przede wszystkim dotyka ważnej, ale i trudnej tematyki sukcesji podatkowej oraz pozycji prawnej, zarówno materialnej, jak i procesowej, następcy prawnego.
Konstrukcja zasad odpowiedzialności następcy prawnego przyjęta w ordynacji podatkowej zakłada, że przejmuje on przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy. Przejmuje, to znaczy, że nie jest – nie staje się – on jednak tym samym podatnikiem co zmarły (odejście od zasady kontynuacji bytu prawnego). Odpowiada zatem, na zasadach przewidzianych w ustawach, za cudze podatki. Ta ważna reguła samodzielności następcy prawnego determinująca jego pozycję została wyraźnie przypomniana przez NSA. Odrębność następcy prawnego oznacza także, że zasady jego odpowiedzialności mogą różnić się od tych, jakie dotyczyły podatnika.
Skorzystaj z ostatnich kodów dostępu do The New York Times w ramach rocznej subskrypcji i ciesz się dwoma dostępami do najbardziej zaufanych źródeł informacji z kraju i świata.
Kup roczny dostęp do PRO.RP.PL i ciesz się pełnym dostępem do The New York Times na 12 miesięcy.
W pakiecie zyskujesz nieograniczony dostęp do The New York Times, w tym News, Games, Cooking, Audio, Wirecutter i The Athletic.
Kliknij i poznaj szczegóły.
