Obowiązująca klauzula waloryzacyjna nie jest doskonała

Sytuacja wywołana atakiem Federacji Rosyjskiej na Ukrainę wywołała następstwa ekonomiczne niespotykane do tej pory dla rynku zamówień publicznych. Stały się one przyczyną ożywianej debaty eksperckiej w sprawie rozszerzenia obowiązku zastosowania klauzul waloryzacyjnych unormowanych w art. 439 prawa zamówień publicznych, które jakkolwiek obowiązkowe do wprowadzenia w umowach z terminem realizacji 12 miesięcy, w warunkach nadzwyczajnej zmiany stosunków coraz częściej okazują się niewystarczające dla zrekompensowania obiektywnie nieprzewidywalnych zwyżek kosztów realizacji kontraktów publicznych. Jednocześnie jednak zaistniała sytuacja oraz półtoraroczny okres obowiązywania nowego Prawa zamówień publicznych (dalej: „p.z.p.”) daje asumpt do oceny aktualnej regulacji omawianej klauzuli waloryzacyjnej.