Postępowanie o wyłączenie rzeczy (lub prawa) z masy upadłości (art. 70–74 ustawy z 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe; p.u.) rozstrzyga na potrzeby postępowania upadłościowego, czy określony składnik majątkowy (w tym nieruchomość) może być poddany jego rygorom (tzn. czy syndyk może sprzedać nieruchomość celem zaspokojenia wierzycieli). Okolicznością uzasadniającą zastosowanie trybu uregulowanego w art. 70–74 p.u. jest fakt ogłoszenia upadłości osoby, wobec majątku której kierowane jest roszczenie windykacyjne. Przy czym jeżeli taka kwestia sporna zostanie rozstrzygnięta negatywnie dla osoby roszczącej sobie tytuł własności, to syndyk zbywa taki przedmiot (objęty wcześniejszym postępowaniem o wyłączenie z masy) ze skutkiem sprzedaży egzekucyjnej (art. 313 p.u.). Zbycie to jest skuteczne erga omnes (wobec wszystkich), a zatem także względem osoby, która kwestionowała tytuł prawny upadłego do tej nieruchomości.