Kara umowna została uregulowana w ustawie z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (dalej „KC”). Stanowi ona zastrzeżenie umowne, zgodnie z którym naprawienie szkody wynikającej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego nastąpi przez zapłatę określonej sumy (art. 483 § 1 KC). Kara umowna gwarantuje, że świadczenie będzie spełnione przez stronę umowy, na której ciąży określony obowiązek, zabezpieczony na wypadek jego niewykonania lub nienależytego wykonania. Jeśli dojdzie do niewykonania lub nienależytego wykonania umowy, strona zobowiązana będzie musiała zapłacić karę umowną na rzecz uprawnionego przedsiębiorcy.