Prawidłowa kwalifikacja kosztów form wykorzystywanych do produkcji towarów pozostaje na gruncie VAT od dłuższego czasu zagadnieniem budzącym wątpliwości. W praktyce gospodarczej niejednokrotnie koszt wytworzenia takiej formy rozliczany jest poprzez uwzględnienie go w cenie jednostkowej towarów, przy jednoczesnym przeniesieniu prawa własności formy na kontrahenta dopiero po osiągnięciu określonego wolumenu produkcji. Taki model rozliczeń prowadzi do sporów co do tego, czy przekazanie formy należy traktować jako element świadczenia kompleksowego, czy jako odrębną czynność podlegającą opodatkowaniu VAT niezależnie od dostawy gotowych wyrobów.