W ostatnich latach na polskim rynku pracy coraz częściej pojawiają się sygnały o praktykach między przedsiębiorcami, których celem jest ograniczenie mobilności pracowniczej i ustabilizowanie stawek płac. Nie są to typowe porozumienia dotyczące cen czy podziału rynków, lecz porozumienia koncentrujące się na pracownikach, tj. usystematyzowane zasady, dzięki którym firmy powstrzymują się od wzajemnego pozyskiwania personelu lub wspólnie utrzymują poziom wynagrodzeń w określonych sektorach. Z perspektywy firmy może wydawać się to dobrym sposobem na zmniejszenie rotacji i obniżenie kosztów rekrutacji. Z punktu widzenia osoby zatrudnionej, to natomiast ograniczenie możliwości zmiany pracy i utrata potencjalnych przychodów.