Przedawnienie polega na tym, że po upływie określonego w ustawie czasu wierzyciel nie może skutecznie dochodzić wykonania zobowiązania od osoby, która ma je spełnić. Zatem wskutek upływu terminu pracownik nie będzie mógł skutecznie się domagać zapłaty przez pracodawcę nagrody jubileuszowej, jeśli ten skorzysta z zarzutu przedawnienia.
[srodtytul]Trzy lata na roszczenia[/srodtytul]
Prawo do nagrody jubileuszowej jako świadczenie ze stosunku pracy podlega ogólnej regulacji przedawnienia zawartej w kodeksie pracy. Akt ten przewiduje jako zasadniczy termin przedawnienia [b]okres trzech lat[/b].
Zgodnie bowiem z art. 291 § 1 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=DE226CCEB1A56CBD68B4659A3746A0AA?id=76037]kodeksu pracy[/link]. roszczenia ze stosunku pracy ulegają przedawnieniu z upływem trzech lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Początkiem biegu tego terminu jest więc dzień, w którym roszczenie pracownika stało się wymagalne.
Nagroda jubileuszowa powinna być wypłacana niezwłocznie po uzyskaniu do niej prawa, czyli z upływem okresu wymaganego do jej nabycia. Inny termin może wynikać np. z układu zbiorowego pracy lub regulaminu wynagradzania. Podobnie wskazywał [b]Sąd Najwyższy w wyroku z 2 października 1996 r. ( I PRN 71/96)[/b], stwierdzając, że zakładowe porozumienie płacowe mogło postanowić, że nagroda jubileuszowa przysługuje pracownikom najwcześniej po upływie pięciu lat od nabycia uprawnienia do nagrody na podstawie uprzednio obowiązującego porozumienia. W takiej sytuacji bieg przedawnienia roszczenia o nagrodę jubileuszową rozpoczynał się z upływem wspomnianego okresu pięcioletniego, a nie okresu zatrudnienia uprawniającego do danej nagrody.