Zasadą jest, iż za czas przestoju pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia, pod warunkiem że pozostawał on w faktycznej gotowości do pracy. [b]Sąd Najwyższy uznał, że samo bierne oczekiwanie na wezwanie pracodawcy do świadczenia pracy nie uzasadnia prawa do wynagrodzenia za przestój (wyrok z 23 października 2006 r., I PK 110/06). [/b]
Jeżeli przerwy w pracy są krótkie, uznaje się, że pracownik powinien pozostawać w zakładzie pracy albo w innym miejscu, w którym praca ma być wykonywana. W przypadku dłuższego okresu pracownik nie ma obowiązku pozostawać w miejscu świadczenia pracy. Wystarczy, że poinformuje pracodawcę o swoim miejscu pobytu i będzie możliwość skontaktowania się z nim np. za pomocą telefonu komórkowego.
[srodtytul]Czasem za darmo...[/srodtytul]
Od zasady wynagradzania pracowników za czas przestoju ustawa przewiduje wyjątek w stosunku do pracowników zatrudnionych przy pracach uzależnionych od warunków atmosferycznych, np. w budownictwie czy rolnictwie. Wówczas w razie przestoju spowodowanego warunkami atmosferycznymi zasadą jest, że pracownikowi prawo do wynagrodzenia nie będzie przysługiwało. Pracownik otrzyma wynagrodzenie tylko w dwóch przypadkach:
- układ zbiorowy pracy lub regulamin wynagradzania będzie przewidywał, iż pracownikowi przysługuje w takiej sytuacji wynagrodzenie,
