Wyrazy „metoda kasowa" są obligatoryjnym elementem faktury wystawianej przez małego podatnika rozliczającego się metodą kasową. Gdy wskutek pomyłki informacja ta została pominięta w treści faktury, podatnik (mały podatnik, który wybrał metodę kasową) powinien skorygować fakturę, wystawiając jej korektę.
Zgodnie z art. 106j ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT, w przypadku gdy po wystawieniu faktury podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury, podatnik wystawia fakturę korygującą.
W opisanej sytuacji można mówić, że mamy do czynienia ze stwierdzeniem pomyłki w jakiejkolwiek innej pozycji faktury, ponieważ na pierwotnych dokumentach podatnik nie zamieścił wyrazów „metoda kasowa", mimo że miał taki obowiązek.
Treść faktury pierwotnej powinna być uzupełniona o wyrazy „metoda kasowa" poprzez wystawienie faktury korygującej (zob. art. 106j ust. 2 pkt 6 ustawy o VAT).
Uwaga! Nabywca towaru lub usługi, który otrzymał fakturę zawierającą pomyłki, z wyjątkiem pomyłek w zakresie danych określonych w art. 106e ust. 1 pkt 8–15 ustawy o VAT, może wystawić fakturę nazywaną notą korygującą (art. 106k ust. 1 ustawy o VAT). Pomimo że w przypadku danych określonych w art. 106e ust. 1 pkt 16 ustawy o VAT nie została wprost wyłączona możliwość wystawienia noty korygującej, to jednak nie wydaje się właściwe, aby to nabywca uzupełniał fakturę o wyrazy „metoda kasowa", nawet jeżeli uprzednio sprzedawca przekazał mu stosowne informacje i dokumenty. Moim zdaniem w przypadku takiej pomyłki powinna być zawsze wystawiona faktura korygująca.
Autor jest doradcą podatkowym
O statusie decydują limity sprzedaży
Mały podatnik to podatnik podatku od towarów i usług:
a) u którego wartość sprzedaży (wraz z kwotą podatku) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1 200 000 euro,
b) prowadzącego przedsiębiorstwo maklerskie, zarządzającego funduszami inwestycyjnymi, będącego agentem, zleceniobiorcą lub inną osobą świadczącą usługi o podobnym charakterze, z wyjątkiem komisu - jeżeli kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzenia za wykonane usługi (wraz z kwotą podatku) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 45 000 euro
- przy czym przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł (zob. art. 2 pkt 25 ustawy o VAT).
W 2015 r. kwoty te wynosiły odpowiednio: 5 015 000 zł (mali podatnicy) i 188 000 zł (mali podatnicy – pośrednicy). -
Kiedy korekta deklaracji jest skuteczna
Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację (art. 81 § 1 ordynacji podatkowej).
Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie deklaracji korygującej wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty (art. 81 § 2 in principio ordynacji podatkowej).
Zgodnie z art. 81b § 1 ordynacji podatkowej uprawnienie do skorygowania deklaracji:
1) ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej - w zakresie objętym tym postępowaniem lub kontrolą;
2) przysługuje nadal po zakończeniu:
a) kontroli podatkowej,
b) postępowania podatkowego - w zakresie nieobjętym decyzją określającą wysokość zobowiązania podatkowego.
Korekta złożona w czasie kontroli lub postępowania podatkowego nie wywołuje skutków prawnych (art. 81b § 2 ordynacji podatkowej).
Jeżeli w wyniku złożenia korekty deklaracji powstałaby u podatnika nadpłata podatku, to konieczne jest złożenie wraz z korektą deklaracji wniosku o stwierdzenie nadpłaty.