Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach przedstawił w interpretacji stanowisko w sprawie odliczenia kosztów opieki nad małoletnim dzieckiem.
Z pytaniem zwróciła się podatniczka, która od początku 2013 r. jest właścicielką biura rachunkowego. Firma mieści się w wynajmowanym przez nią lokalu, innym niż jej miejsce zamieszkania, i jest czynna od poniedziałku do piątku w godzinach 9–16. Mąż wnioskodawczyni także pracuje.
W maju 2014 r. kobieta musiała zapisać swoje dziecko do prywatnego przedszkola, gdyż w państwowych placówkach nie było wolnych miejsc. Wcześniej w opiece nad synem pomagała jej mama, ale ze względów zdrowotnych nie mogła tego dłużej robić.
Kobieta zapytała, czy czesne i rachunek za wyżywienie, udokumentowane fakturami wystawionymi przez przedszkole, może uznać za koszt uzyskania przychodu w prowadzonej przez nią działalności.
Zdaniem wnioskodawczyni opłaty te stanowią koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, gdyż służą osiąganiu przychodów. Poza tym nie zostały wymienione w art. 23 ustawy o PIT jako niepodlegające odliczeniu. Podatniczka argumentowała, że jest jedyną osobą w firmie mającą certyfikat do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych i ponosi pełną odpowiedzialność za ewentualne błędy związane z charakterem jej pracy, a to oznacza konieczność przebywania w biurze w godzinach pracy. Gdyby sprawowała osobistą opiekę nad dzieckiem, nie mogłaby uzyskiwać przychodów, gdyż byłaby zmuszona zamknąć firmę.
