Z początkiem 2015 r. zmienią się zasady ustalania miejsca opodatkowania usług cyfrowych świadczonych przez podatników z UE na rzecz konsumentów z UE niebędących podatnikami VAT. Od 1 stycznia 2015 r. usługodawcy usług cyfrowych będą musieli ustalać miejsce konsumpcji tych usług. Gdy jednak w transakcji będzie brał udział więcej niż jeden podmiot, oprócz prawidłowego ustalenia miejsca konsumpcji takich usług, trzeba będzie ustalić przede wszystkim, który z podatników biorących udział w transakcji powinien to zrobić.
Nie zawsze właściciel treści
Właściciel treści nie zawsze odprowadzi podatek w państwie konsumpcji, gdyż nie zawsze to on będzie podatnikiem świadczącym usługę na rzecz odbiorcy końcowego. Nie budzi wątpliwości sytuacja, w której odbiorca końcowy kupuje np. e-book na stronie internetowej artysty, który go stworzył. W takiej sytuacji przyjmuje się bowiem, że artysta ten wyświadczył usługę elektroniczną bezpośrednio na rzecz konsumenta, wobec czego będzie podatnikiem z tego tytułu. Z zupełnie inną sytuacją mamy do czynienia, gdy usługi elektroniczne są świadczone przez wielu pośredników, np. za pomocą sklepów z aplikacjami lub portalu.
W takim przypadku, w myśl przepisów rozporządzenia wykonawczego (rozporządzenie wykonawcze Rady UE nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej), istnieje domniemanie, zgodnie z którym podatnik (pośrednik) uczestniczący w świadczeniu tych usług działa w imieniu własnym, lecz na rzecz dostawcy. W praktyce zatem, gdy pomiędzy dostawcą (właścicielem treści) a odbiorcą końcowym występują pośrednicy (np. sklep z aplikacjami), przyjmuje się, że pośrednik ten sam otrzymał i wyświadczył dalej usługę elektroniczną. W konsekwencji, to pośrednik, jako dostawca usługi, będzie zobowiązany do ustalenia miejsca konsumpcji usługi oraz odprowadzenia podatku w państwie konsumpcji.
Przykład 1
W łańcuchu dostaw biorą udział trzy podmioty:
- Dostawca (właściciel treści),