Z kolei w wyroku z 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Trybunał stwierdził, że „każde świadczenie usług musi być zasadniczo uznawane za odrębne i niezależne i po drugie, świadczenie obejmujące jedną usługę z ekonomicznego punktu widzenia nie powinno być sztucznie dzielone, by nie zakłócić funkcjonowania systemu VAT; należy określić zasadnicze cechy transakcji w celu ustalenia, czy podatnik świadczy na rzecz klienta, który jest typowym klientem, kilka odrębnych usług zasadniczych czy też jedną usługę".
Wskazane orzeczenia uzupełnia wyrok TSUE z 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04, w którym czytamy, że „jeżeli dwa świadczenia lub więcej, lub czynności dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako konsumenta przeciętnego, są tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jedno świadczenie do celów stosowania podatku od wartości dodanej".
O uznawaniu transakcji złożonych za jedno lub więcej świadczeń nie decyduje treść łączącej strony umowy, ale okoliczności przeprowadzania tych transakcji. W wyroku ?z 20 października 2010 r. (I SA/Gd 806/10) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł, że „w przypadku usług ?o charakterze złożonym, o wysokości zastosowanej stawki podatku decydować będzie to, czy w danych okolicznościach mamy do czynienia z jedną usługą kompleksową, czy też ?z szeregiem jednostkowych usług. Ocena tej okoliczności winna odbywać się przy tym w oderwaniu od treści umowy łączącej strony, a jedynie w oparciu o to, czy dokonywane przez podatnika czynności (świadczenia) wykazują ze sobą tak ścisłe powiązanie, że w sensie gospodarczym tworzą jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter. Sama wola stron umowy, tzn. określenie w jej treści, że celem transakcji nie jest nabycie usługi kompleksowej, lecz poszczególnych wyodrębnionych świadczeń, nie decyduje ?o zakresie opodatkowania podatkiem VAT".
- ?Sprzedajemy pakiety hotelowe, tj. usługi hotelowe wraz ?z towarzyszącymi im świadczeniami dodatkowymi, np. ?z wyżywieniem, możliwością korzystania z hotelowego basenu czy parkingu. Kiedy takie świadczenia dodatkowe są elementem usług hotelowych (jako usługi pomocnicze), ?a kiedy stanowią odrębnie opodatkowane usługi?
Według mnie usługami pomocniczymi są te ze świadczeń dodatkowych, które wliczone są w cenę usługi hotelowej standardowo, a więc nie powiększają jej ?ceny. Przykładowo zatem, jeżeli każdemu gościowi hotelowemu przysługuje prawo do śniadania, ?to usługi gastronomiczne związane z takimi śniadaniami nie podlegają odrębnemu opodatkowaniu, lecz ?są opodatkowane w ramach usługi noclegowej (jako ?usługi pomocnicze). Jeżeli jednak skorzystanie ?ze śniadania wymaga dopłaty ze strony klienta, ?to należy uznać, że dopłata ta jest wynagrodzeniem ?za odrębnie opodatkowaną usługę gastronomiczną.
Podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z 20 października 2010 r. (I SA/Gd 806/10). Sąd ten rozpatrywał skargę spółki zamierzającej świadczyć tzw. rozszerzone usługi noclegowe, tj. usługi, do których ceny (poza standardowymi świadczeniami wliczonymi w ich cenę) będą wliczane także dodatkowe świadczenia pomocnicze uatrakcyjniające pobyt w hotelu (np. posiłki i napoje wydawane w restauracji hotelowej w postaci obiadu i kolacji, bilety na imprezy czy zabiegi spa). Sąd oddalając skargę spółki orzekł, że „Rozszerzonej usługi noclegowej nie można uznać za usługę złożoną, składającą się z kombinacji różnych czynności, wobec czego wszystkie czynności winny zostać opodatkowane według stawek właściwych dla tych usług, nie zaś wyłącznie jak dla usług hoteli stawką VAT 7 proc. [obecnie jest to stawka 8 proc. ?– przyp. aut.]".
