Tak orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z 19 marca 2014 r. (I SA/Kr 2054/13).
Spółka jest zarejestrowanym oddziałem przedsiębiorstwa zagranicznego z siedzibą w Finlandii. Oddział został zarejestrowany w Polsce, jednak wykonywał wyłącznie czynności na rzecz jednostki macierzystej. Organy podatkowe stwierdziły, że zagraniczna osoba prawna i jej oddział to ten sam podatnik i nie ma on prawa do odliczenia podatku naliczonego. W ocenie organu, prawo do odliczenia wynikające z art. 86 ustawy o VAT daje podatnikowi możliwość odliczenia podatku naliczonego jedynie w zakresie, w jakim nabyte towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ustawodawca wyłączył zatem możliwość odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które są wykorzystywane do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu, a za takie należy uznać czynności wykonywane między skarżącą a jej jednostką macierzystą.
Spółka wskazała na definicję podatnika uregulowaną w dyrektywie 2006/112/WE. Owo pojęcie oderwane jest od podejmowania czynności podlegających opodatkowaniu. Sam oddział ma natomiast stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej ?w Polsce.
Sąd uchylił decyzję, wskazując na treść art. 86 ust. 1 pkt 8 ustawy o VAT. Aby dokonać pełnego odliczenia, przedsiębiorca musi posiadać tylko ?i wyłącznie dokumenty potwierdzające związek odliczonego podatku ?z prowadzoną przez niego działalnością. Podatnikiem jest spółka, co nie było kwestionowane, która ma siedzibę poza granicami kraju i prowadzi działalność gospodarczą poprzez swój oddział w Polsce. Organ musi zatem zbadać związek pomiędzy usługami ?a prowadzoną przez jednostkę macierzystą działalnością gospodarczą. Istniała wprawdzie linia orzecznicza odmiennie traktująca tę problematykę, jednak wraz z wydaniem przez NSA wyroku z 26 lutego 2013 r. (I FSK 493/12) następuje stopniowa jej zmiana.
—Rafał Waśko, współpracownik Zespołu Zarządzania ?Wiedzą Podatkową firmy Deloitte