Na wydane w toku postępowania postanowienie służy zażalenie, które należy wnieść w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia stronie (art. 236 § 1 o.p.). Zażalenie wnosi się do organu wyższego stopnia, ale za pośrednictwem organu wydającego zaskarżone postanowienie. Wniesienie zażalenia nie jest uzależnione od uiszczenia opłaty.
Jeśli przeprowadzenie czynności, które sprawdzają zasadność zwrotu podatku, wymaga przedłużenia terminu zwrotu podatku – w tym przypadku podatku od towarów i usług – to stosownie do art. 274b § 1 ordynacji podatkowej (dalej: o.p.) organ podatkowy może postanowić o przedłużeniu tego terminu do czasu zakończenia czynności sprawdzających. Na takie rozstrzygnięcie organu podatkowego podatnik może wnieść zażalenie.
Charakter wtórny i uboczny
Postanowienia przedłużające terminy dokonania zwrotów podatku od towarów i usług nie rozstrzygają co do istoty, a wydane na podstawie art. 274b o.p. oraz art. 87 ust. 2 ustawy o VAT przedłużają jedynie terminy na dokonanie zwrotów, nie przesądzając, czy są one należne, czy też nie.
Postanowienie takie nie rozstrzyga więc o prawie do zwrotu podatku, a tylko o terminie, w jakim zwrot – jeżeli będzie uzasadniony – zostanie dokonany. Kwestia przedłużenia terminu zwrotu różnicy podatku ma więc charakter uboczny, wtórny wobec istoty sprawy, jaką jest zasadność zwrotu, a więc rozstrzygnięcie w drodze decyzji, na podstawie art. 207 § 1 i 2 oraz art. 21 § 3 o.p. o prawidłowej kwocie zwrotu czy też wysokości zobowiązania podatkowego (postanowienie WSA w Lublinie z 6 czerwca 2013 r., I SA/Lu 415/13).
Warunek z ustawy
Wybór trybu zwrotu podatnikowi nadwyżki podatku od towarów i usług pozostawiono organom podatkowym, które mogą tego dokonać czy to w trybie czynności sprawdzających, czy w trybie kontroli podatkowej (wyrok WSA w Szczecinie z 7 maja 2009 r., I SA/Sz 102/09). Nie oznacza to, że każdy przypadek wykazania przez podatnika zwrotu podatku wykazanego w deklaracji podatkowej skutkuje obowiązkiem przeprowadzenia postępowania sprawdzającego czy kontrolnego.