Szkolenie pracownicze z podatków dla księgowych nie korzysta ze zwolnienia z VAT

Tak orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z 11 czerwca 2013 r. (III SA/Gl 79/13).

Stan faktyczny

We wniosku o interpretację spółka cywilna – biuro doradztwa podatkowego wyjaśniła, że w ramach swojej działalności prowadzi usługi szkoleniowe z zakresu prawa podatkowego dla osób pracujących w działach księgowości. Szkolenia te realizowane są na zlecenie spółki biegłych rewidentów, a wykładowcami prowadzącymi zajęcia są doradcy podatkowi. Szkolenia są jednodniowe lub kilkudniowe. Wnioskodawczyni wskazała, że nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty w zakresie kształcenia i wychowania.

Świadczone usługi szkoleniowe stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT. Są nauczaniem pozostającym w bezpośrednim związku z branżą i zawodem uczestnika szkolenia, mającym na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.

Spółka nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty. Wątpliwości spółki dotyczyły tego czy usługi szkoleniowe mogą korzystać ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT oraz rozporządzenia Rady (WE) nr 282/2011 z 15 marca 2011r.

Fiskus odpowiedział, że nie. Stanowisko niekorzystne dla podatnika potwierdził też WSA w Gliwicach.

Rozstrzygnięcie

W ocenie WSA, z analizy przepisów krajowych i unijnych wynika, że ze zwolnienia korzystają usługi skierowane do osób, które kształcą się zawodowo w celu podwyższenia posiadanych już szczególnych kwalifikacji, objętych odpowiednią licencją zawodową. Usługi kształcenia w zakresie nabywania ogólnej wiedzy, powiązanej czy nie z konkretnym zawodem, a także podnoszenie kwalifikacji pracowniczych, nie jest wystarczające do stosowania zwolnienia. Efektem świadczonej usługi może być bowiem wyłącznie rozwój merytorycznych kwalifikacji w posiadanym zawodzie, objęty odrębną regulacją prawną.

Sąd zgodził się z fiskusem, że warunkiem zwolnienia jest to, aby szkolenia kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania prowadzone były w formie i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Przy czym chodzi o przepisy krajowe (np. korporacje radców prawnych, lekarzy, czy rzeczoznawców majątkowych nakładają na swoich członków obowiązek odbywania szkoleń i zdobywania kolejnych punktów szkoleniowych).

Rozporządzenie ministra edukacji i nauki z 3 lutego 2006 r. dotyczące uzyskiwania i uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, na które powołuje się wnioskodawca, nie spełnia tego wymogu. Skarżące biuro nie mieści się bowiem w żadnej z wymienionych w nim kategorii organizatora kształcenia.

Mirosław Siwiński radca prawny, doradca podatkowy z kancelarii prawnej Witold Modzelewski

Mirosław Siwiński radca prawny, doradca podatkowy z kancelarii prawnej Witold Modzelewski

Wydaje się, że stanowisko WSA w Gliwicach jest zawężające w stosunku do brzemienia powołanych w nim przepisów. Do zwolnienia ma się bowiem stosować przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (DzUrz UE L 2011.77.1) i rozporządzenia Rady nr 282/2011 (DzUrz UE.L.2011.77.1), czyli zasadę, zgodnie z którą kształcenie zawodowe lub przekwalifikowujące powinno obejmować nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, tak samo jak każde nauczanie mające na celu nabycie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych, bez względu na czas trwania kursu.