Planuję wziąć w leasing operacyjny samochód osobowy na okres czterech lat. Umowa przewiduje obowiązek zapłaty tzw. czynszu inicjalnego. Jest on znacznie wyższy od przewidzianych w harmonogramie spłat późniejszych miesięcznych rat. Czy czynsz inicjalny należy ująć w księdze przychodów i rozchodów jednorazowo, czy też rozliczać go przez okres trwania umowy? Księgę prowadzę w typowy sposób – koszty ewidencjonuję w momencie poniesienia, czyli bez przyporządkowywania kosztów bezpośrednich do odpowiadających im przychodów? – pyta czytelnik.
Czynsz inicjalny powinien zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów jednorazowo. Wynika to z art. 22 ust. 6b ustawy o PIT. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku przedsiębiorców rozliczających się na podstawie księgi przychodów i rozchodów za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, co do zasady, uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu.
Bardziej skomplikowane reguły obowiązują, gdy podatnik rozliczający się na podstawie księgi przychodów i rozchodów prowadzi ją w sposób umożliwiający wyodrębnienie kosztów uzyskania przychodów odnoszących się tylko do tego roku podatkowego. Wtedy stosuje zasady rozliczania kosztów przewidziane dla firm rozliczających się na podstawie ksiąg rachunkowych.
W analizowanym przypadku tak jednak nie jest. Dlatego nie ma żadnych wątpliwości, że czynsz inicjalny powinien zostać ujęty jako koszt jednorazowo – na dzień wystawienia faktury przez leasingodawcę.
Metoda nie ma znaczenia
Osoby prowadzące księgę przychodów i rozchodów tzw. metodą memoriałową czynsz inicjalny również zaliczają do kosztów jednorazowo. Inne jest jednak uzasadnienie. W tym wypadku decyduje fakt, że jest to opłata związana z zawarciem umowy (wydaniem przedmiotu leasingu). W konsekwencji nie jest to koszt pośredni dotyczący okresu przekraczającego rok podatkowy. Nie wymaga on zatem rozliczania w czasie.
