Powszechna jest w takich przypadkach praktyka odrębnego obciążania nabywców kosztami wysyłki (transportu), tj. odsprzedawanie im (refakturowanie) usług pocztowych, kurierskich czy transportowych. Jest to jednak najczęściej postępowanie nieprawidłowe, gdyż koszty wysyłki towarów podwyższają, co do zasady, podstawę opodatkowania tych dostaw (zob. art. 29 ust. 1 ustawy o VAT oraz art. 78 lit. b Dyrektywy 2006/112/WE).
Oznacza to, że – jak czytamy w interpretacji Izby Skarbowej w Katowicach z 29 stycznia 2013 r. (IBPP2/443-1083/12/AB) – „koszty przesyłki doliczone do sprzedaży towarów przez wnioskodawcę nie stanowią samodzielnej usługi świadczonej przez wnioskodawcę, jak też przez inny podmiot (operatora pocztowego), lecz są to koszty dodatkowe podstawowej czynności, jaką jest sprzedaż towarów. Koszty dodatkowe, między innymi koszty przesyłki, są jednym z poniesionych kosztów związanych ze świadczeniem głównym, które w efekcie kształtuje kwotę ostateczną żądaną od nabywcy.
Wynika z tego, iż koszty wysyłki ponoszone w związku ze sprzedażą towarów, jako element świadczenia zasadniczego, winny zwiększać kwotę należną od nabywcy z tytułu dostawy towarów i być opodatkowane według stawki podatkowej właściwej dla sprzedawanych towarów. Jeżeli dostawa dotyczy towarów opodatkowanych według różnych stawek, to koszty przesyłki powinny być przyporządkowane proporcjonalnie do towarów opodatkowanych poszczególnymi stawkami".
Dwie możliwości
Koszty wysyłki towarów (w tym opłaty za wysyłkę towarów pocztą), co do zasady, nie powinny być przez podatników traktowane jako odrębnie świadczone usługi, lecz powinny powiększać podstawę opodatkowania towarów będących przedmiotem dostawy. Oznacza to de facto opodatkowanie tych kosztów stawką właściwą dla wysyłanych towarów. W grę wchodzą przy tym dwa sposoby takiego powiększenia.
Najbardziej prawidłowe jest powiększenie o koszty wysyłki cen netto sprzedawanych towarów. Częściej spotykane jest jednak wykazywanie tych kosztów jako odrębnej pozycji na paragonie lub fakturze. Postępowanie takie jest dopuszczalne. Jak czytamy w interpretacji Izby Skarbowej w Warszawie z 24 czerwca 2010 r. (IPPP2/443-254/10-4/AO), „nie ma przeszkód, by było wykazywane w odrębnych pozycjach na jednej fakturze.