Nieodpłatne otrzymanie przez przedsiębiorcę nieruchomości na cele prowadzonej działalności skutkuje powstaniem u niego przychodu podlegającego opodatkowaniu. Uzyskuje on bowiem określone korzyści, dysponując nieodpłatnie przedmiotem użyczenia. Przychód taki ustala się według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego budynku lub lokalu.
Takich konsekwencji podatkowych nie ma jednak umowa użyczenia lokalu na działalność gospodarczą zawarta pomiędzy członkami rodziny. Przedsiębiorca korzystający nieodpłatnie z nieruchomości zwolniony jest z podatku dochodowego, jeżeli zawarł umowę użyczenia z osobą zaliczaną do I lub II grupy podatkowej w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn (art. 21 ust. 1 pkt 125 ustawy o PIT).
I grupa podatkowa obejmuje: małżonka, zstępnych (dzieci, wnuki), wstępnych (rodzice, dziadkowie), pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę oraz teściów. Natomiast w II grupie znaleźli się dalsi krewni: zstępni rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępni i małżonkowie pasierbów, małżonkowie rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonkowie rodzeństwa małżonków, małżonkowie innych zstępnych.
W całości lub proporcjonalnie
Wydatki eksploatacyjne ponoszone przez przedsiębiorcę z tytułu korzystania z użyczonego mu budynku są kosztem podatkowym, jeśli wykazują związek z prowadzoną przez przedsiębiorcę działalnością.
Dla celów podatkowych zasadne jest, aby z umowy wynikało wprost, które opłaty i w jakiej wysokości będzie ponosił przedsiębiorca. Może on bowiem zaliczać w koszty tylko te wydatki, do pokrywania których zobowiązany jest umową.