Tak orzekł WSA w Szczecinie 19 września 2012 r. (I SA/Sz 433/12).
Spółka wystąpiła z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2005 – 2006, wskazując, że budowle w postaci dróg wewnętrznych znajdujących się na terenie nieruchomości wykorzystywanej przez spółkę do działalności gospodarczej nie podlegały opodatkowaniu tym podatkiem.
W ocenie spółki z art. 2 ust. 3 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (UPiOL) w brzmieniu obowiązującym od 9 grudnia 2003 r. do 31 grudnia 2006 r. wynika, że we wskazanym okresie spod opodatkowania były wyłączone nie tylko drogi publiczne, ale także inne drogi, wraz ze zlokalizowanymi na nich obiektami budowlanymi związanymi z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu.
Organ pierwszej instancji nie podzielił stanowiska spółki wskazując, że teren, na którym znajdowały się drogi wewnętrzne był oznaczony w ewidencji gruntów i budowli jako teren inwestycyjny i budowlany. Spółka odwołała się od tej decyzji, jednak Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało ją w mocy. Sprawa trafiła do sądu administracyjnego, który uchylił obie decyzje.
Sąd wskazał, że opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegały pasy drogowe wraz z drogami oraz obiektami budowlanymi związanymi z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu. Na podstawie tego przepisu wyłączeniem objęto zarówno drogi publiczne, jak i tzw. drogi wewnętrzne, bez względu na oznaczenie terenu w ewidencji gruntów i budynków.