Tak wynika z interpretacji Izby Skarbowej w Łodzi z 16 stycznia 2012 r. (IPTPB3/423-265/11-4/IR).
Spółka ujęła jako bierne rozliczenia międzyokresowe (BRMK) przewidywane koszty m.in. czynszu, energii, gazu. Jej zdaniem były to koszty pośrednio związane z przychodami, niebędące kosztami podatkowymi w momencie ujęcia jako BRMK. W taki sposób koszty te zostały również zaprezentowane w pierwszym sprawozdaniu finansowym za 2010 rok (z 11 stycznia 2011 r.) sporządzonym dla celów grupy kapitałowej.
Faktury i rachunki dokumentujące poniesienie wspomnianych kosztów pośrednich odnoszących się do 2010 roku, które wpłynęły po dacie sporządzenia pierwszego sprawozdania finansowego, bez względu na datę wystawienia dokumentu, spółka ujęła na bieżąco w 2011 roku jako koszt podatkowy.
Jednak w związku z tym, że od 1 stycznia 2009 r. spółka stosowała Krajowy Standard Rachunkowości nr 6, audytor spółki stwierdził, że te zobowiązania powinny zostać zaprezentowane jako zobowiązania krótkoterminowe z tytułu dostaw i usług, a nie jako BRMK. Spółka zastosowała się do tych sugestii i w sprawozdaniu statutowym zaprezentowała je już jako zobowiązania krótkoterminowe.
Zdaniem spółki koszty pośrednio związane z przychodami, które pierwotnie były ujęte bilansowo w księgach rachunkowych 2010 rok jako BRMK (choć ostatecznie zostały zaprezentowane w sprawozdaniu finansowym jako zobowiązania krótkoterminowe z tytułu dostaw i usług), są kosztami uzyskania przychodów w 2011 roku, jeśli faktury i rachunki je dokumentujące wpłynęły po dacie sporządzenia pierwszego sprawozdania finansowego, tj. po 11 stycznia 2011 r.