Na początek trzeba rozstrzygnąć, czy zakupiony budynek wraz z parkingiem to jeden, czy dwa odrębne środki trwałe.
Z objaśnień do grupy 1 „Budynki i budowle” zawartych w [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=69FAC754D2E0790441753A539328D1A0?id=80105]rozporządzeniu Rady Ministrów z 30 grudnia 1999 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (DzU z 1999 r. nr 112, poz. 1317 ze zm.)[/link] wynika, że w skład budynku, jako pojedynczego obiektu inwentarzowego, wchodzą również tzw. obiekty pomocnicze obsługujące go, np. chodniki, dojazdy, podwórka, place, ogrodzenia, studnie itp. Jest to katalog przykładowy.
Dopiero gdy obiekty pomocnicze obsługują więcej niż jeden budynek, zalicza się je do właściwych rodzajów zgodnie z ich przeznaczeniem.
Należałoby zatem uznać, że wartość parkingu, podobnie jak np. placu, gdy obsługuje on wyłącznie dany budynek, zwiększa wartość początkową tego budynku. Gdy parking wchodzi w skład budynku, to jego wartość należy doliczyć do wartości początkowej budynku. Tym samym będzie amortyzowany razem z budynkiem, według stawki właściwej dla budynku.
Z wykazu rocznych stawek amortyzacyjnych stanowiącego załącznik do ustawy o CIT wynika, że liniowa stawka dla budynków handlowych (103 KŚT) wynosi, tak jak dla wszystkich budynków niemieszkalnych 2,5 proc. Dla parkingów (220 KŚT) jako odrębnych środków trwałych przewidziano liniową stawkę w wysokości 4,5 proc.