Nie rozliczymy wydatków na zaniechane inwestycje

Art. 23 ust. 1 pkt 35 ustawy o PIT mówi, że nie jest kosztem uzyskania przychodów zaniechana inwestycja. Pojęcia tego ustawa jednak nie definiuje. Zgodnie z orzecznictwem sądów zaniechanie inwestycji może polegać na tym, że podatnik mimo poniesienia pewnych wydatków odstępuje od zamiaru nabycia kompletnego środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej lub rezygnuje z wytworzenia we własnym zakresie środka trwałego. Nie jest ważna przyczyna, z jakiej nastąpiło odstąpienie od zamiaru nabycia lub wytworzenia środka trwałego. Jak zauważył WSA w Gdańsku w wyroku z 23 sierpnia 2007 r. (I SA/Gd 289/07), bez znaczenia dla wyłączenia poniesionych wydatków z kosztów uzyskania przychodów pozostaje okoliczność, czy decyzja o zaniechaniu inwestycji wynika wyłącznie z woli podatnika, czy też spowodowana jest czynnikami zewnętrznymi, takimi jak brak pozwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej.

Zaniechanie zatem inwestycji w rozumieniu art. 23 ust. 1 pkt 35 ustawy o PIT to brak podejmowania kolejnych czynności związanych z prowadzonym procesem inwestycyjnym, bez względu na przyczynę. Kosztem zaniechanej inwestycji będą zatem wszystkie te wydatki, które można zakwalifikować do kosztów inwestycyjnych. Definitywne przerwanie procesu inwestycyjnego uniemożliwia rozliczenie tych wydatków w postaci odpisów amortyzacyjnych od ukończonego i oddanego do używania środka trwałego. Operat szacunkowy (podobnie jak różnego rodzaju kosztorysy, projekty, wyceny) będzie wydatkiem ponoszonym na początkowym etapie inwestycji. Jak podkreślił Dolnośląski Urząd Skarbowy w interpretacji z 1 marca 2003 r. (PDII/423-393/06/1/BP), zaniechaniem inwestycji jest także rezygnacja z niej już na etapie wstępnych czynności, czyli wszelkie wydatki związane z analizami, projektami czy opiniami przedinwestycyjnymi, związanymi z oceną jej opłacalności. To, że operat wykonano i sam w sobie stanowi on ukończoną całość, nie może skutkować wyodrębnieniem go z inwestycji i zaliczeniem wydatku do kosztów podatkowych. Dlatego wyrok zasługuje na aprobatę.