Obsługa zamówienia w drodze elektronicznej nie stanowi o istnieniu usługi elektronicznej

Spółka wniosła o wydanie pisemnej interpretacji dot. podatku od towarów i usług, wskazując, że prowadzi działalność w zakresie sprzedaży e-znaczków (tj. znaczków pocztowych w formie elektronicznej)

Podmiot oświadczył, że dostawa e-znaczków odbywa się po cenie równej ich wartości nominalnej. Znaczki stanowią odpowiednik tradycyjnego znaczka pocztowego, a więc są dowodem opłaty za nadanie przesyłki.

Kontrahent po nabyciu e-znaczka ma możliwość wydrukowania go. Jego ważność weryfikują urzędy pocztowe.

Spółka zapytała, czy dokonywana przez nią dostawa e-znaczków podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług.

Zdaniem Spółki, dokonywana przez nią dostawa e-znaczków podlega zwolnieniu VAT, z uwagi na okoliczność, że:

- nabywa ona e-znaczki od operatora obowiązanego do świadczenia powszechnych usług pocztowych,

- nabywa e-znaczki w celu ich dalszej odsprzedaży; dokonuje dostawy e-znaczków po cenie równej ich wartości nominalnej,

- e-znaczki stanowią odpowiednik tradycyjnego znaczka pocztowego.

Minister Finansów uznał stanowisko Spółki za nieprawidłowe, powołując się na przepisy prawa unijnego.

Minister wskazał, że dostawa e-znaczków stanowi usługi elektroniczne, które nie są objęte zwolnieniem od podatku VAT.

W związku z powyższym działalność spółki objęta jest podatkiem d towarów i usług w wysokości 23 proc.

Spółka zaskarżyła interpretację do WSA i wniosła o uchylenie wydanej wobec interpretacji indywidualnej oraz o zasądzenie na rzecz Spółki zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Skarżąca wskazała, że sprzedaż e-znaczka nie stanowi usługi elektronicznej w rozumieniu art. 7 ust. 1 rozporządzenia Rady oraz art. 2 pkt 26 u.p.t.u.

W opinii spółki, elektroniczna droga świadczenia stanowi wyłącznie środek komunikacji, sposób na przekazanie cyfrowego zapisu e-znaczka, który wymaga zmaterializowania w formie wydruku.

WSA podzielił opinię Spółki wskazując, że znaczki nie mają wartości jako towar, ale jako dowód uiszczenia opłaty za usługę zwolnioną z podatku, albo za czynność, która w ogóle nie jest objęta opodatkowaniem.

Opodatkowanie dostawy znaczków spowodowałoby, że konsument zwolnionej od VAT usługi pocztowej, faktycznie jednak uiszczałby od niej podatek.

Minister Finansów złożył skargę kasacyjną od wyroku zarzucając, że WSA pominął okoliczność, ze dostawa e-znaczków jest w rzeczywistości usługą elektroniczną, a zatem nie korzysta ze zwolnienia z VAT (art. 2 pkt 26 ustawy o VAT).

W konsekwencji MF wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i orzeczenie co do istoty sprawy, ewentualnie o uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy WSA do ponownego rozpatrzenia oraz o zasądzenie na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania.

NSA uznał jednak, że w niniejszej sprawie nie ma do czynienia z usługami elektronicznymi. Zwrócił uwagę na prawidłowe twierdzenie Spółki, iż zakupie e-znaczka drogą elektroniczną, konieczne jest jego samodzielne wydrukowanie, gdyż ważność e-znaczka weryfikowana jest poprzez zeskanowanie kodu graficznego na znaczku.

Ponadto, działalność spółki nie polega na wykonywaniu usługi, której świadczenie jest zautomatyzowane i wymaga minimalnego jedynie udziału człowieka.

Droga elektroniczna służy wyłącznie do złożenia zamówienia oraz przesłania znaczka. Wydrukowanie znaczka przez odbiorcę wymaga większego niż minimalne zaangażowania człowieka, co wyklucza twierdzenie, iż świadczenie jest "zasadniczo zautomatyzowane".

NSA uznał, że w sytuacji, kiedy nie ma do czynienia z usługą świadczoną drogą elektroniczną, brak jest okoliczności, które stanowiłyby podstawę do uznania, iż dostawa e-znaczków nie może korzystać ze zwolnienia podatkowego, podobnie jak w przypadku znaczków tradycyjnych.