Tak orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 23 maja 2016 r. (III SA/Wa 2103/15).
Podatnik (dalej też: spółka) uzyskał informację, że spółka z siedzibą w Indiach narusza jego prawa do znaku towarowego. Z tej przyczyny, spółka zawarła umowę z adwokatem mającym miejsce zamieszkania w Indiach, na mocy której będzie on reprezentował spółkę w postępowaniu sądowym. W związku z tym spółka zwróciła się do organu podatkowego z pytaniem, czy w przedstawionym stanie faktycznym adwokat osiągnie przychód na terytorium Polski, a także, czy wypłacając wynagrodzenie adwokatowi, spółka zobowiązana jest do pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego – tzw. podatku u źródła.
Zdaniem podatnika, zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o PIT osoby fizyczne niemające na terytorium Polski miejsca zamieszkania podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium RP. Jest to tzw. ograniczony obowiązek podatkowy, który nie powstaje w przedmiotowym stanie faktycznym.
Zdaniem organu (interpretacja: IPPB4/4511-81/15-4/JK3), efekt usług świadczonych przez hinduskiego adwokata będzie wykorzystywany przez spółkę – polski podmiot – na terenie Polski. W związku z tym, wobec braku certyfikatu rezydencji adwokata, spółka będzie zobligowana do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego.
WSA uchylił zaskarżoną interpretację. Jego zdaniem przychód z tytułu usługi prawnej świadczonej przez zagraniczną osobę fizyczną nie podlega opodatkowaniu w Polsce na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 5 ustawy o PIT. Spółka nie będzie więc zobowiązana do pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego. Sąd powołał się na wyrok NSA z 4 lipca 2013 r. (II FSK 2200/11), w którym wskazano, że opodatkowanie musi być związane z faktem powodującym powstanie przychodu właśnie na terytorium Polski. Nie wystarczy sama okoliczność, że rezultat usługi wykonanej przez zagranicznego kontrahenta będzie się odnosił do polskiego podmiotu.