Tak uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 10 września 2014 r. (VIII SA/Wa 702/14).
Stan faktyczny
Spór w sprawie dotyczył ustalenia kwoty podatku od nieruchomości za 2014 r. Chodziło ?o nieruchomość zabudowaną budynkami. Podatnicy złożyli oświadczenie, że będące przedmiotem opodatkowania budynki, budowle i grunty, nie mogą być wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej ze względów technicznych z uwagi na konieczność przeprowadzenia remontu. Do zgłoszenia dołączyli plan robót budowlanych. W lutym 2014 r. burmistrz ustalił jednak podatek od gruntów i budynków według stawek przewidzianych dla działalności gospodarczej.
Podatnicy odwołali się od tej decyzji. Tłumaczyli, że budynki i budowle nie mogą i nie są wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej ze względów technicznych. ?W związku z tym przenieśli nawet prowadzenie firmy do innej miejscowości. Podali, że budynki wymagają remontu. Potwierdza to opinia rzeczoznawcy budowlanego i zgłoszenie robót budowlanych.
Samorządowe kolegium odwoławcze nie zmieniło zdania. Wskazało, że wymiaru podatku dokonano na podstawie danych z ewidencji gruntów i budynków oraz złożonej informacji ?w sprawie podatku od nieruchomości. W ocenie kolegium „względy techniczne" to takie, które mają związek ze stanem technicznym budynku. Z tego powodu przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia konkretnej działalności wykonywanej przez przedsiębiorcę. Do tego rodzaju przyczyn nie mogą jednak zostać zaliczone przyczyny technologiczne, ekonomiczne czy finansowe. W opinii SKO zamiar przeprowadzenia remontu przesądza o tym, że niemożność użytkowania nie ma charakteru trwałego, lecz przemijający.
Rozstrzygnięcie
Przedsiębiorcy zaskarżyli decyzję i wygrali. Sąd zauważył, że w sprawie należało ustalić, czy sporna nieruchomość mogła być wykorzystywana na potrzeby działalności gospodarczej.