Nie od każdej działalności gospodarczej prowadzonej na targowisku można pobierać daniny. Tak wynika z pisma dyrektora Departamentu Podatków Lokalnych Ministerstwa Finansów (nr PL/LS/838/1/MGS/14/RD-37635).
O obowiązku odprowadzania opłaty targowej mówi art. 15 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (DzU z 2010 r. nr 95, poz. 613 ze zm.). Pobiera się ją od osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, które sprzedają na targowiskach.
Zasadnicze znaczenie ma tu definicja umowy sprzedaży. Z art. 535 kodeksu cywilnego wynika, że mamy z nią do czynienia wtedy, gdy sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i mu ją wydać. Kupujący zaś zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić cenę. Na podstawie art. 45 k.c. rzeczami są tylko przedmioty materialne.
Jak podkreślono w piśmie Ministerstwa Finansów, jedynie zawieranie umów sprzedaży w rozumieniu przytoczonych przepisów nakłada na podmioty wykonujące te czynności obowiązek uiszczenia opłaty targowej. Nie trzeba jej odprowadzać wtedy, gdy świadczą one wyłącznie usługi.
Dotyczy to również usług gastronomicznych. Obejmują one także zawieranie umów sprzedaży, bo sprzedawca ostatecznie przenosi na nabywcę własność posiłku i mu go wydaje. Kupujący zaś odbiera posiłek i płaci cenę. Jednakże usługa gastronomiczna zawiera w sobie także przygotowanie posiłku i jego podanie. Jest zatem pojęciem szerszym od samej sprzedaży i składa się z wielu czynności (w skład których wchodzi także sprzedaż).