W piątek Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną podatnika, któremu fiskus odmówił przywrócenia terminu wniesienia odwołania.
Sprawa dotyczyła przedsiębiorcy, któremu fiskus zakwestionował rozliczenie VAT od sierpnia 2012 r. do października 2013 r. Decyzja określająca to zobowiązanie dotarła do niego jednak z opóźnieniem, co spowodowało, że odwołanie od niej złożył już po terminie. Gdy zorientował się, że decyzja została wydana i wysłana na adres jego matki, pod którym jest zameldowany, ale nie mieszka, wystąpił o przywrócenie terminu. Przekonywał, że z odwołaniem spóźnił się nie ze swojej winy, tylko matki. Ta odebrała bowiem awizo i powtórne zawiadomienie o przesyłkach poleconych od fiskusa, ale zapomniała mu je przekazać, bo ma zaniki pamięci.
Czytaj też: NSA o skuteczności doręczenia, gdy przesyłkę na poczcie odbierze dorosły domownik podatnika
Ta argumentacja nie przekonała fiskusa. Wskazał, że adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu dokumentuje odbiór przesyłki przez matkę podatnika, tj. pełnoletniego domownika, który podjął się oddania pisma adresatowi ze skutkiem doręczenia. Decyzja została więc skutecznie doręczona w trybie zastępczym.
Sprawa trafiła na wokandę, ale zakończyła się przegraną przedsiębiorcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zgodził się z fiskusem, że skarżący nie uprawdopodobnił, by uchybienie terminowi do wniesienia odwołania nastąpiło bez jego winy. Tak samo uznał NSA. Jak tłumaczył sędzia NSA Bartosz Wojciechowski, samo to, że matka nie przekazała podatnikowi awiza, nie świadczy na jego korzyść nie dowodzi też braku jego winy. Zwłaszcza że nie zostało to niczym więcej uargumentowane. Wyrok jest prawomocny.
