Pułapki pełnomocnictwa w postępowaniu podatkowym

Specyfika regulacji prawnopodatkowych – zdaniem ustawodawcy – wymagała odrębnego uregulowania kwestii pełnomocnictwa w postępowaniu podatkowym (art. 138a i nast. ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 z późn. zm., dalej: o.p.). Rozwiązania dotyczące pełnomocnictwa przyjęte w o.p. mogą jednak rodzić problemy interpretacyjne, zwłaszcza że mają charakter rozbudowany, wieloaspektowy i stanowią systemowy wyłom w ogólnych zasadach pełnomocnictwa.

Ryzyko trudności interpretacyjnych może być ograniczane poprzez wykładnię przepisów o.p. z uwzględnieniem – w zakresie nieuregulowanym – przepisów kodeksu cywilnego oraz kodeksu postępowania cywilnego. Podejście to sprzyja stosowaniu ugruntowanej wykładni systemowej w odniesieniu do instytucji pełnomocnictwa. Istotne znaczenie ma również bogate orzecznictwo sądów administracyjnych.