Prowadzenie działalności gospodarczej i konkurowanie na otwartych rynkach często wymaga od przedsiębiorców wykonywania podróży o charakterze służbowym. Podróże takie generują jednak liczne koszty, w tym związane z nabyciem usług transportowych. Nic więc dziwnego, że kierując się optymalizacją podatkową i minimalizacją obciążeń fiskalnych, podatnicy stawiają pytania o możliwość zaliczania w ciężar kosztów wydatków związanych z nabyciem tego typu usług i o uprawnienie do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z ich nabycia w przypadku, gdy jedynym dokumentem, jaki posiadają, jest bilet uprawniający do przewozu.
Zgodnie z art. 86 ust. 2 ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi m.in. suma kwot podatku określona na fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Dlatego należy się zastanowić, czy za taką fakturę można uznać posiadany przez podatnika bilet. W konsekwencji zaś trzeba rozstrzygnąć, czy podatek ujawniony w jego treści to podlegający odliczeniu podatek naliczony.
Odpowiedzi udziela § 17 ust. 1 rozporządzenia ministra finansów z 28 marca 2011 r. w sprawie m.in. zasad wystawiania faktur, który ustala, że za fakturę uznaje się również bilety jednorazowe uprawniające do przejazdu na odległość nie mniejszą niż 50 km, wydawane przez podatników uprawnionych do świadczenia usług polegających na przewozie osób: kolejami normalnotorowymi, taborem samochodowym, statkami pełnomorskimi, środkami transportu żeglugi śródlądowej i przybrzeżnej, promami, samolotami i śmigłowcami, jeżeli zawierają następujące dane:
a) nazwę sprzedawcy i numer, za pomocą którego jest on zidentyfikowany dla podatku,
b) numer i datę wystawienia biletu,