Polskie przepisy przewidują dwa rodzaje umów leasingu – leasing operacyjny i leasing finansowy. W przypadku leasingu finansowego nie występuje opcja wykupu. Natomiast przedsiębiorcy korzystający ze składników majątkowych w ramach leasingu operacyjnego często decydują się na skorzystanie z przysługującej im opcji wykupu. Dotyczy to zwłaszcza leasingowanych samochodów. Po zakończeniu umowy najczęściej nie wracają one do leasingodawcy. Zazwyczaj stają się własnością dotychczasowych użytkowników.
Warto zatem przeanalizować, na jakie ewentualnie skutki podatkowe naraża się podatnik, który wykupuje samochód po umowie leasingu. Oczywiście może to zrobić na dwa sposoby - wykupić go w celu dalszego używania dla działalności gospodarczej lub ,,prywatnie" (tj. na własne potrzeby, a nie na potrzeby działalności gospodarczej). Może też zaistnieć jeszcze inna sytuacja, w której podatnik wykupi auto z leasingu, a po kilku miesiącach użytkowania je sprzeda.
Kiedy powstaje przychód
Samochód wykupiony z leasingu operacyjnego i wykorzystywany na potrzeby prowadzonej działalności może następnie zostać przez podatnika zbyty i to zarówno nieodpłatnie np. w formie darowizny, jak i odpłatnie. W tym pierwszym przypadku u podatnika nie powstanie przychód podatkowy niezależnie od tego, na jakie cele auto po wykupieniu zostało przeznaczone. Sprzedaż auta w drugim przypadku skutkuje powstaniem przychodu podatkowego.
Kiedy zbycie ma charakter odpłatny, wtedy –według organów podatkowych – kwota uzyskana przez podatnika powoduje u niego powstanie przychodu z działalności gospodarczej. Niestety, zdaniem organów, przychód powstanie przy sprzedaży również w przypadku, gdy po wykupieniu auta podatnik od razu przeznaczył je na cele osobiste oraz gdy najpierw wprowadził je do firmy, a następnie z niej wycofał na potrzeby prywatne.
Na niektóre z przychodów zaliczanych do przychodów z działalności gospodarczej wskazuje art. 14 ust. 2 ust. 1 ustawy o PIT. Dla powstania przychodu z działalności gospodarczej konieczne jest, aby wymienione w tym przepisie składniki majątku były wykorzystywane w działalności gospodarczej. Organy skarbowe, powołując się na wykładnię gramatyczną tego przepisu, nakazują przyjąć, że chodzi tu o składniki majątku, które są albo były używane, użytkowane w prowadzonej działalności gospodarczej.