Amortyzacja kosztów kampanii promocyjnej: wydatków na promocję inwestycji nie amortyzujemy

Tak stwierdziła Izba Skarbowa w Łodzi w interpretacji z 7 grudnia 2011 r. (IPTP- -B3/423-227/11-2/KJ). Spółka pytała, czy koszty promocji projektu współfinansowanego środkami UE Funduszu Spójności powiększają wartość początkową wytwarzanego środka trwałego.

Realizowała projekt dofinansowany w 85 proc. ze środków unijnych, obejmujący rozbudowę i modernizację oczyszczalni ścieków, zakup urządzenia ssąco-płuczącego oraz budowę sieci kanalizacji sanitarnej.

Dodatkowo umowa o dofinansowanie zobowiązywała spółkę do informowania opinii publicznej o fakcie jego otrzymania. W ramach tej umowy poniosła ona koszty promocji projektu: tablic informacyjnych i pamiątkowych, ogłoszeń prasowych promujących projekt oraz organizacji konferencji informujących o projekcie.

Zdaniem spółki wydatki te należy traktować jako koszty związane z realizowaną inwestycją, a tym samym jako nakłady inwestycyjne zwiększające wartość początkową środków trwałych powstałych w wyniku realizacji projektu. Izba Skarbowa uznała to stanowisko za nieprawidłowe.

Monika Mystkowska

Monika Mystkowska konsultantka w dziale prawnopodatkowym PwC

Co włączać do wartości początkowej środków trwałych? Generalnie wydatki na środki trwałe nie są zaliczane bezpośrednio do kosztów podatkowych (z wyjątkiem składników majątku o wartości początkowej nieprzekraczającej 3500 zł netto).

Wynika to wprost z art. 16a ust. 1 i art. 16d ust. 1 ustawy o CIT. Stają się one takimi kosztami za pomocą odpisów amortyzacyjnych, które są iloczynem dwóch czynników – rocznej stopy amortyzacji oraz wartości początkowej środka trwałego. Wykaz rocznych stawek amortyzacyjnych znajduje się w załączniku nr 1 do ustawy o CIT, natomiast wartość początkową środka trwałego ustala sam podatnik przyj- mujący ten środek do używania, na podstawie przepisów ustawy o CIT.

W myśl art. 16g ust. 1 pkt 2 tej ustawy za wartość początkową środków trwałych wytworzonych we własnym zakresie uważa się koszt wytworzenia. Natomiast art. 16g ust. 4 mówi, że za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych.

Do kosztu wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.

Choć katalog wydatków zaliczanych do kosztu wytworzenia nie jest precyzyjnie określony przez ustawodawcę, z interpretacji cytowanego przepisu wynika, że do wartości początkowej środków trwałych zalicza się tylko wydatki ściśle związane z ich wytworzeniem. W powołanym piśmie Izba stwierdziła, że wydatki poniesione przez spółkę nie mieszczą się w tym katalogu, gdyż nie mają bezpośredniego wpływu na wytworzenie środka trwałego.