Prawidłowe rozliczenie kosztów uzyskania przychodów przysparza problemów niektórym przedsiębiorcom prowadzącym działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej. Zgodnie z ustawą o PIT kosztami uzyskania przychodów są te, które poniesiono w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia ich źródła. Wyjątkiem są jednak koszty wymienione w art. 23 wspomnianej ustawy. Z przepisu tego wynika, że nie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartości własnej pracy podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci, a w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej – także małżonków i małoletnich dzieci wspólników.
[srodtytul]Niezależnie od podstawy[/srodtytul]
Przepisy nie uzależniają prawa do zaliczenia danych wydatków do kosztów uzyskania przychodu od formy, w jakiej wykonywana jest dana praca (umowa o pracę, umowa-zlecenie, bezumownie). [b]Zwracają na to uwagę organy podatkowe, m.in. dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z 27 stycznia 2009 r. (IPPB1/415-1279/08-2/IF).[/b]
Zatem wynagrodzenie wspólnika z tytułu wykonywania czynności związanych z zajmowanym stanowiskiem w spółce cywilnej, niezależnie czy przekazywane na podstawie umowy o pracę, umowy o świadczenie usług w ramach działalności gospodarczej czy umowy cywilnoprawnej, nie będzie stanowić dla niego kosztu uzyskania przychodów.
[srodtytul]Ustalone proporcjonalnie[/srodtytul]